II SA/Po 718/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 maja 2025 r. sygn. akt II SAB/Po 64/25 postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 15 września 2025 r. G. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na niewykonanie wyroku tut. Sądu z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt II SAB/Po 64/25, wnosząc jednocześnie o wymierzenie Dyrektorowi Zakładu Karnego grzywny w kwocie 2000;- zł. Zarządzeniem z dnia 30 września 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II Sądu wezwała skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczone zostało do Dyrektora Zakładu Karnego w [...] w dniu 10 października 2025 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący, do pisma z dnia 13 października 2025 r. oświadczył, że wysłał takowe wezwanie do organu, a jego kopię załączył do tej korespondencji (pismo z dnia 13 października 2025 r. – k. 22-23, bez potwierdzenia nadania). W związku z brakiem możliwości ustalenia, czy przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania wyroku została nadana, sędzia sprawozdawca, zarządzeniem z dnia 25 listopada 2025 r. zwrócił się do pełnomocnika organu o wskazanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy skarżący przed wniesieniem skargi wezwał pisemnie organ do załatwienia sprawy. Pismem z dnia 1 grudnia 2025 r. Dyrektor Zakładu Karnego oświadczył, że skarżący nie wezwał organu pisemnie do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Z treści z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i zobowiązującego organ do podjęcia określonych działań – strona, która chce wnieść skargę na niewykonanie takiego wyroku przez organ, obowiązana jest uprzednio wezwać ów organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 1073/13, Baza NSA, w którym podkreślono, że "warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie dokonanie sformalizowanej czynności, która polega na wezwaniu, na piśmie, właściwego organu do wykonania orzeczenia sądu"). Skarga na niewykonanie wyroku, wniesiona bez uprzedniego wezwania właściwego organu do jego wykonania, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt I OSK 2946/23, Baza NSA). Z zebranych w aktach sądowych dokumentów (pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia 1 grudnia 2025 r. – k. 54 akt sadowych) wynika, że skarżący nie dopełnił wskazanego w art. 154 § 1 P.p.s.a. obowiązku. Mając na względzie przytoczone okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.