II SA/Po 67/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz

A. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odpadów. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że koszty wykonania decyzji przekraczają możliwości finansowe skarżącej. Skarżąca wskazała, że zgodnie z wyceną koszt utylizacji odpadów to [...] zł za [...] tonę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały zawarte w nim przesłanki. Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/05 oraz z 30 października 2018 r. sygn. I OZ 1028/18, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2021 r. III OSK 3715/21, LEX nr 3112059). Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 32/18, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09, dostępne j.w.). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji na mocy której nałożono na skarżącą obowiązek usunięcia niebezpiecznych odpadów – [...] beczek o pojemności [...] litrów oraz [...] o pojemności [...] litrów każda z działki nr [...] obręb [...], której skarżąca jest właścicielem. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek materiału mogącego uzasadniać pozytywne rozpatrzenie wniosku. Nie powołała konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności złożonego żądania. Wskazując na wysokie koszty wywozu odpadów nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, że poniesienie wydatku w celu wykonania zaskarżonej decyzji może przekraczać jej możliwości finansowe. Wprawdzie skarżąca podała szacowany koszt uprzątnięcia odpadów w wysokości [...] zł za tonę, jednakże kwota ta, nie będąc poparta konkretnymi dokumentami (np. fakturą pro forma albo kosztorysem sporządzonym przez firmę zajmującą się utylizacją odpadów) stanowi jedynie gołosłowne twierdzenie. Takie ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania aktu. Argumenty zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, pub. LEX nr 575347). Wskazać również należy, że poniesienie przez skarżącą wydatku związanego z usunięciem odpadów, nie można zakwalifikować jako niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W orzecznictwie wskazuje się, iż poniesienie kosztów wykonania nałożonego obowiązku stanowi w istocie obciążenie materialne strony, ale nie może być traktowane w kategoriach kwalifikowanej szkody (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 grudnia 2007 r. II SA/Kr 1123/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz