II SA/Po 587/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2014 r. wniosków o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. i J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia zwolnić R. K. i J. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Skarżący R. K. i J. K. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy podali, że skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżąca otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawnym synem, zasiłek rodzinny oraz świadczenia z pomocy społecznej w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. Gospodarstwo domowe prowadzą wspólnie z małoletnim synem. Opłaty wynoszą za prąd [...] zł, wodę [...] zł, śmieci [...] zł, gaz [...] zł. Wnioskodawcy oświadczyli, że są właścicielami nieruchomości, gdzie znajduje się dom o powierzchni [...] m², obciążonej hipoteką. Oświadczyli, że nie posiadają żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Przedłożyli zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w koniecznych kosztach koniecznego utrzymania skarżących i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawców pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w żądanym zakresie. Skarżący aktualnie utrzymują się jedynie ze świadczenia pielęgnacyjnego, zasiłku rodzinnego i z dalszej celowej pomocy społecznej. Mają na utrzymaniu małoletniego i niepełnosprawnego syna. Wysokość wszystkich otrzymanych dochodów z trudem pozwala na zaspokojenie bieżących wydatków koniecznego utrzymania rodziny. Nie posiadają też żadnego majątku, z którego mogliby czerpać dodatkowe dochody. Nieruchomość wykorzystują, bowiem celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych i bytowych. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska