II SA/Po 422/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2021 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ A.Kiersnowska-Tylewicz

Wnosząc skargę na wskazaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, spółka M. sp. z o.o. z siedzibą w O. (zwana dalej "Skarżącą"), złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą nałożono na nią obowiązek usunięcia odpadów o kodzie 17 01 07 – zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w [...] z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania- z nieruchomości położonej przy ul. [...], dz. nr [...] i [...] w O. . Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że dokonała utwardzenia drogi dojazdowej za pomocą kruszywa, a zatem wykonano przedsięwzięcie z góry założonego celu ekonomicznego. Przedmiotowe kruszywo nie jest pryzmą przechowywaną bez wyraźnego przeznaczenia. Jeśli postępowanie zostanie rozstrzygnięte na korzyść skarżącej, to wcześniejsze wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w praktyce zniszczenie całego wykonanego utwardzenia. Takie przedsięwzięcie wymaga nakładów finansowych na zdjęcie wykonanej nawierzchni i usunięcie jej z działki, co może spowodować ewentualną szkodę dla strony. Spółka wskazała, że całość przedsięwzięcia do ok 100 ton kruszywa, które trzeba będzie usunąć z wykonanej i utwardzonej nawierzchni, a w wypadku wygrania sprawy przez skarżącą- będzie mogła to przywrócić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda decyzja, postanowienie czy inny akt lub czynność wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. Chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności. Podkreślić trzeba, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09). Rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd stwierdził, iż nie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki wyrządzenia znacznej szkody nie ocenia się abstrakcyjnie, a w oparciu o dokumenty o charakterze finansowym, przedstawione przez stronę skarżącą, w szczególności zaś przedstawiające jej stan majątkowy i koszty wykonanych prac. Co więcej, z dokumentów tych musi wynikać, że w wyniku wykonania decyzji zostanie wyrządzona nie jakakolwiek, a znaczna szkoda. Wobec nieprzedstawienia przez skarżącą niezbędnych do dokonania takiej oceny dokumentów nie jest możliwe stwierdzenie, czy skarżącej grozi wyrządzenie znacznej szkody. Odnośnie do podniesionej przez skarżącą przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Sąd, wskazując na charakter wykonanych prac (nawiezienie kruszywa), jest zdania, że w przedmiotowej sprawie przesłanka ta nie zachodzi, bowiem rozbiórka tak wykonanej drogi jest łatwo odwracalna. Powyższą ocenę wzmacniają znajdujące się w aktach administracyjnych fotografie terenu budowy osiedla domków jednorodzinnych z których wynika, że skarżąca dokonała utwardzenia drogi gruntowej poprzez rozsypanie gruzu, co wbrew stanowisku skarżącej może zostać uprzątnięte i przywrócone do stanu poprzedniego. Jednocześnie Sąd wskazuje, że oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie ocenia jego zasadności w kontekście zasadności skargi i ewentualnego wygrania sprawy przez skarżącą. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. /-/ A.Kiersnowska-Tylewicz