II SA/Po 231/18

Dnia 12 kwietnia 2018 roku - Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia 1. zwolnić A. M. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. M. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu. /-/ R. Talaga

A. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania. Na wezwanie Sądu przesłała jednak wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że A. M. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł oraz emerytury jej męża w wysokości w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Zaznaczyła jednak, że jest właścicielem domu o powierzchni około [...] m2 (wartość [...] zł). Mąż wnioskodawczyni nie ma majątku odrębnego ani żadnych oszczędności, a w ostatnim czasie przebył zawał. Wnioskodawczyni oświadczyła, że również jest osobą schorowaną, a prowadzona sprawa jest dla niej trudna i skomplikowana, gdyż nie zna przepisów prawa i dlatego wniosła o przyznanie prawa pomocy, gdyż nie stać jej na opłacenie wynagrodzenia pełnomocnika. Wnioskodawczyni zadeklarowała następujące zobowiązania i stałe wydatki: rata spłacanego kredytu – [...] zł, leki – [...] zł, wizyty lekarskie – [...] zł, opał – [...] zł, światło – [...]-[...] zł, śmieci – [...] zł, woda – [...]-[...] zł. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.". Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje w dwuosobowym gospodarstwie domowym, które jest utrzymywane z łącznych dochodów w wysokości [...] zł. Uzyskiwane dochody są w całości przeznaczane na poniesienie kosztów bieżącego utrzymania. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych dochodów. Ani ona ani jej mąż nie posiadają oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia /-/ R. Talaga