II OZ 338/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. i R. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 1124/17 w zakresie odrzucenia skargi M. C. i R. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 1124/17 odrzucił skargę R. C. i M. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania ekspertyzy technicznej. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w dniu 30 października 2017 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. postanowienie z dnia 25 września 2017 r. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, w przedmiotowej sprawie kwestionowane w skardze postanowienie doręczono skarżącym skutecznie w dniu 27 września 2017 r. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zawierało jednocześnie prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał skarżącym z dniem 27 października 2017 r. (piątek). Skarga natomiast została przez skarżących wniesiona w dniu 30 października 2017 r. (poniedziałek - data nadania w urzędzie pocztowym), czyli po terminie do dokonania tej czynności. Na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 1124/17 zażalenie wnieśli skarżący, w części dotyczącej odrzucenia skargi. Zarzucono naruszenie art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie terminu oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że decyzja została odebrana w dniu 27 września 2017 r., a nie jak to miało miejsce w dniu 28 września 2017 r. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że postanowienie z dnia 25 września 2017 r. zostało doręczone skarżącym w dniu 27 września 2017 r. (odpowiednio: M. C. - k. 24 akt admin. oraz R. C. - k. 25 akt admin.), co zostało dodatkowo poświadczone przez pracownika poczty i opatrzone datą 27 września 2017 r. Nie ma zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie uchybiono terminowi do wniesienia skargi. Należy zauważyć, że to skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zobowiązani byli do dochowania szczególnej staranności w prowadzeniu sprawy sądowej. W takiej sytuacji to skarżący ponoszą skutki procesowe błędu w obliczeniu terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.