II SA/Po 216/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. G. i K. S.- G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ I. Paluszyńska

T. G. i K. S.- G. (dalej zwani skarżącymi), reprezentowani przez adwokata, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] Wójta Gminy K. z dnia [...] lipca 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie obory dla bydła mięsnego z obsadą 93,5 DJP w S.. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując wniosek Skarżący wskazali, że wykonanie decyzji Wójta Gminy K. doprowadzi do powstania nieodwracalnych skutków i strat finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek okazał się niezasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wstrzymaniu podlegają jedynie te akty administracyjne, które nadają się do wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. znajduje zatem co do zasady zastosowanie tylko w odniesieniu do tych decyzji, które nakładają określony obowiązek na oznaczony podmiot. Wykonanie aktu administracyjnego należy z kolei rozumieć jako doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do pewnego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Należy przy tym zauważyć, że omawiany wniosek skarżących dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla określonego przedsięwzięcia. Istota i treść takiej decyzji polega wyłącznie na wskazaniu pewnych wymogów dotyczących ochrony środowiska, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć bezpośrednio związanych z realizacją konkretnej inwestycji/przedsięwzięcia. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2081) wydanie wspomnianej decyzji następuje – co do zasady - przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Podkreślić przy tym należy, że dopiero ten ostatni akt, a więc pozwolenie na budowę, a nie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, kreuje po stronie inwestora prawo do realizacji inwestycji. Bez znaczenia pozostaje w tej mierze fakt, że zaskarżona decyzja stanowi element szerszego procesu inwestycyjnego. Samodzielnie decyzja ta nie uprawnia do pojęcia określonych działań faktycznych polegających na rozpoczęciu budowy. W konsekwencji należy więc uznać, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie nadają się do wykonania i zaskarżona decyzja jako taka nie podlega wstrzymaniu. Na marginesie jedynie stwierdzić należy, że opisane lakonicznie we wniosku przez skarżącą okoliczności nie pozostają w bezpośrednim związku z wykonaniem czy też wykorzystaniem skarżonej decyzji administracyjnej. Odnoszą się już bowiem w istocie do etapu projektowania i realizacji inwestycji, tymczasem decyzja środowiskowa, stanowić ma jedynie jeden z etapów, na których właściwe organy decydują o granicach w jakich inwestor może poruszać się projektując i realizując określoną inwestycję. Wskazane przez skarżącą zagrożenia nie są bezpośrednio związane z kwestionowaną decyzją, lecz już z potencjalnym przyszłym wynikiem, całego procesu inwestycyjnego. Dlatego też złożony w niniejszej wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. /-/ I. Paluszyńska