II SA/Po 168/18

Dnia 6 kwietnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. M. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a na wezwanie sądu przesłała wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, które jest utrzymywane z emerytury wnioskodawczyni z KRUS w wysokości [..] zł oraz emerytury wnioskodawczyni z ZUS w wysokości [...] zł, a także renty jej męża w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł (np. pojazdów, maszyn, biżuterii). Wnioskodawczyni oświadczyła, że wraz z mężem są właścicielami domu o powierzchni [...] m² (wartość ok. [...] zł) oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 3 ha, które dzierżawią w zamian za pomoc w utrzymaniu gospodarstwa domowego. W ramach stałych wydatków i zobowiązań wnioskodawczyni zadeklarowała: zakup opału – ok. [...] zł rocznie, ubezpieczenie domu i auta – [...] zł rocznie, opłaty za media – [...] zł miesięcznie, usterki i naprawy bieżące – [...] zł rocznie, nieprzewidziane wydatki – [...] zł rocznie, koszty leczenia i rehabilitacji – [...] zł rocznie, koszty utrzymania 2 osób – [...] zł miesięcznie. W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. Przesyłka z powyższym wezwaniem została doręczona wnioskodawczyni dnia 19 marca 2018 roku. W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony. Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.". Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawczyni. Z tego względu została ona wezwana do uzupełnienia informacji dotyczących jej sytuacji. Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak uzupełniony. W szczególności wnioskodawczyni nie opisała wszystkich źródeł dochodów wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz nie udokumentowała ich dochodów; nie przedłożyła kopii rocznych zeznań podatkowych za lata 2016 – 2017; nie ujawniła obrotów na rachunkach bankowych, ani informacji na temat oszczędności oraz posiadanych zobowiązań finansowych, a także nie ujawniła pełnych informacji na temat wszystkich posiadanych, dzierżawionych i wynajmowanych nieruchomościach wraz z określeniem przynoszonego dochodu i ponoszonych kosztów; nie wyjaśniła czy prowadzi działalność rolniczą, ani ewentualnie jakiego rodzaju i wielkości oraz jakie były koszty związane z jej prowadzeniem oraz wartość przychodu z tego tytułu w 2017 roku; nie wyjaśniła kwestii pobierania dopłat unijnych za lata 2016 – 2017; nie udokumentowała też spisu miesięcznych kosztów bieżącego utrzymania. Taka sytuacja uniemożliwiła ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie można było bowiem jednoznacznie stwierdzić czy wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym nie można uznać, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego był uzasadniony. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga