II SA/Po 156/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia odrzucić skargę. /-/ Wiesława Batorowicz

Pismem z dnia 16 lutego 2023 r. R. K. (zwany dalej "skarżącym") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "SKO"). Przedmiot decyzji został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, w oparciu o nadesłane przez SKO akta administracyjne, że decyzja SKO została doręczona skarżącemu zastępczo, tj. za pośrednictwem M. K., w dniu 16 stycznia 2023 r. Skarga zaś została wniesiona w dniu 17 lutego 2023 r. Ponadto Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone w dniu 28 marca 2023 r. Wezwanie ponownie odebrała M. K.. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie nadesłał żądanego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a także gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a.: "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a." Należy zaznaczyć, że SKO prawidłowo poinformowało skarżącego o zasadach i trybie wniesienia skargi do tut. Sądu zamieszczając stosowną adnotację w pouczeniu zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie to, że decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2023 r. (poniedziałek), co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akta administracyjnych SKO, ta data otwierała 30-dniowy termin do wniesienia skargi licząc od dnia następującego, tj. 17 stycznia 2023 r. Mając na względzie metodykę liczenia terminów zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.), upływ terminu do wniesienia skargi nastąpił z dniem 15 lutego 2023 r. (środa). Koperta, w której znajdowała się skarga wraz z załącznikami została opatrzona pieczęcią nadania przesyłki. Pieczęć wyraża następującą informację: "T. [...]*". Sąd w składzie orzekającym nie ma wątpliwości, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Nadanie skargi w piątek 17 lutego 2023 r. oznacza, że skarga została wniesiona po terminie, co z kolei wyczerpuje przesłankę odrzucenia jej. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Upływ jego sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny wniesioną skargę odrzuca się na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 2458/11, dostępne w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 1125473). Przechodząc do nieuzupełnienia braku formalnego, należy zaznaczyć, że zaistniała jeszcze jedna przesłanka do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma (numer PESEL skarżącego) stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego z postaci numeru PESEL wraz z prawidłowym pouczeniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 marca 2023 r. (k. [...] akt sądowych). Zwrotne potwierdzenie odbioru zostało podpisane przez dorosłego domownika – M. K., a więc zachodzi skutek doręczenia. W związku z tym przyjmuje się, że skarżący miał pełną wiedzę o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jaką złożył do tut. Sądu. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 4 kwietnia 2023 r., ponieważ doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 28 marca 2023 r. i ten moment otworzył wspomniany właśnie termin. Do 4 kwietnia 2023 r. nie wpłynęło pismo skarżącego, w którym przedstawiłby swój nr PESEL. Skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje odrzuceniem jej (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściła się wskazana przesłanka, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniających odrzucenie skargi – wniesienie skargi po upływie terminu, a także nieusunięcie braku formalnego skargi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz