II SA/Po 1314/14

Dnia 26 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 roku sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę

Postanowieniem z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...), Starosta P., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", odmówił Z. K. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego D, jako II etapu inwestycji obejmującej budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych w Z. Gm. S. w rejonie ulic K., R., R. na działkach nr ewid. (...),(...), (...) oraz części działki nr (...). W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu (...) czerwca 2014 r. do organu wpłynął wniosek Z. K. w sprawie o wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Starostę P. decyzji nr (...) z dnia (...) stycznia 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego D, jako II etapu inwestycji obejmującej budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych w Zalasewie Gm. S. w rejonie ulic K., R., R. na działkach nr ewid. (...), (...), (...) oraz części działki nr (...). Jako podstawę żądania Z. K. podał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1890/12 uchylający decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2011 r. nr (...), która utrzymywała w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia (...) grudnia 2010 r. nr (...) dotyczącą ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Organ I instancji zwrócił jednak uwagę, że postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia (...) grudnia 2010 r. toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym i nie zostało jeszcze, w dacie wydawania przedmiotowego postanowienia zakończone, co oznacza, że nie ma ostatecznego rozstrzygnięcia przesądzającego losy decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. K. wskazując, że w świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. decyzja Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia (...) grudnia 2010 r. jest nieprawomocna, i jako taka nie mogła stanowić podstawy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia (...) września 2014 r., nr (...), działając w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty P. z dnia (...) czerwca 2014 r., podtrzymując w całości stanowisko organu I instancji. Jak wyjaśnił organ odwoławczy wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. mogłoby mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdyby z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja Burmistrza Gminy i Miasta S. z dnia (...) grudnia 2010 r. w przedmiocie warunków zabudowy, co jednak nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Wojewoda stwierdził ponadto, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. uzasadniające wznowienie postępowania. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Z. K. reprezentowany przez radcę prawnego A. P., podtrzymując zarzuty zawarte w zażaleniu oraz wskazując dodatkowo, że brak podjęcia czynności wznowienia postępowania wskazuje na błędne wykonywania czynności nadzoru przez Wojewodę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 11 sierpnia 2015 r. pełnomocnik uczestnika postępowania – Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego i Handlowego "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. – radca prawny K. Z. wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo pełnomocnik uczestnika podniósł zarzut braku legitymacji skarżącego do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wskazując, że nie był on stroną postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty P. nr 443/12 z dnia 27 stycznia 2012 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego D, jako II etapu inwestycji obejmującej budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych w Z. Gm. S. w rejonie ulic K., R., R. na działkach nr ewid. (...),(...), (...) oraz części działki nr (...). Stosownie do treści art. 147 K.p.a. wznowienie postępowania administracyjnego jest możliwe z urzędu lub na żądanie strony z tym, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a K.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednakże termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 K.p.a.). Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Również odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 3 K.p.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż postępowanie wznowieniowe ma charakter dwuetapowy. W ramach pierwszego etapu, tzw. wstępnego, właściwy organ administracji publicznej zobligowany jest ustalić, czy spełnione są łącznie przesłanki dopuszczalności wznowienia, a więc czy spełnione są przesłanki podmiotowe, przedmiotowe oraz, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie. Badając przesłankę podmiotową, organ winien wyjaśnić, czy z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpiła strona. Oceniając natomiast wystąpienie przesłanek przedmiotowych organ ustala, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia wymienionych enumeratywnie w cytowanych wyżej przepisach oraz czy w sprawie została wydana ostateczna decyzja administracyjna, co do której miałoby nastąpić wznowienie postępowania. Pozytywne ustalenia w tym zakresie powinny zakończyć się wydaniem przez organ administracyjny postanowienia, które otwiera drugi etap postępowania wznowieniowego, określany mianem postępowania rozpoznawczego, w trakcie którego organ bada, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast w sytuacji braku którejkolwiek z przesłanek, czy to podmiotowej, czy też przedmiotowej, bądź też ustalenia, że strona uchybiła terminowi do wznowienia postępowania, określonemu w art. 148 K.p.a. właściwy organ administracji publicznej zobligowany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Jak wskazuje analiza akt sprawy skarżący Z. K. zwrócił się do organu z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 27 stycznia 2012 r. z uwagi na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1890/12, Baza NSA, mocą którego uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2011 r., nr (...), która utrzymywała w mocy decyzję Burmistrz S. z dnia (...) grudnia 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego składającego się z 2 budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z układem komunikacyjnym w Zalasewie przy ul. K./R. działki nr (...), (...), (...)w całości i (...) – w części. Skarżący oparł więc swój wniosek na podstawie, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Niewątpliwie decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia (...) stycznia 2012 r. była wydana w oparciu o ostateczną decyzję Burmistrz S. z dnia (...) grudnia 2010 r. – decyzja powyższa została bowiem utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2011 r. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, mocą którego uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2011 r. spowodował, że w obrocie prawnym pozostała nieostateczna decyzja o warunkach zabudowy z dnia (...) grudnia 2010 r. Skarżący mylnie przyjął tym samym, że w dacie złożenie wniosku o wznowienie postępowania, tj. w dniu (...) czerwca 2014 r. w obrocie prawnym nie było decyzji o warunkach zabudowy, dla inwestycji dla której wydaniu decyzję o pozwoleniu na budowę. Decyzja powyższa istniała w obrocie prawnym, jednak była nieostateczna, czego jednakże nie można utożsamiać z jej uchyleniem lub zmianą w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Tym samym nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, o jakiej mowa w powołanym powyżej przepisie, a rozstrzygnięcia organu I instancji – postanowienie Starosty P. z dnia (...) czerwca 2014 r. oraz postanowienie Wojewody z dnia (...) czerwca 2014 r. odpowiadają prawu. Równocześnie, jak zasadnie wskazał Wojewoda, w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. uzasadniające wznowienie postępowania. Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, że odwołanie od decyzji o warunkach zabudowy z dnia (...) grudnia 2010 r. zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w dniu (...) listopada 2014 r., kiedy to decyzją nr (...), utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Swarzędza o warunkach zabudowy z dnia (...) grudnia 2010 r. Obecnie decyzja powyższa jest przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, gdzie jest zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po 1386/14. Nie budziło natomiast wątpliwości Sądu, że skarżący miał prawo wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania. Choć nie był on stroną postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia (...) stycznia 2012 r., to jednak jest on właścicielem nieruchomości nr (...) stanowiącej drogę wewnętrzną, która to nieruchomość bezpośrednio sąsiaduje z działkami na których realizowana jest inwestycja. Z dokumentacji zdjęciowej załączonej do skargi wynika, że realizacja inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wpływa bezpośrednio na sposób korzystania z jego nieruchomości. Tym samym jest on właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu (art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Mając na względzie powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając w oparciu o przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.