II SA/Po 1105/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2020 r. wniosku T. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Po [...] w sprawie ze sprzeciwu T. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia uzupełnić wyrok w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt I i dodaje pkt II w brzmieniu "zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania".

T. K. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako SKO) z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W sprzeciwie zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez wyznaczenie pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. sygn. II SA/Po [...] Starszy Referendarz Sądowy tut. Sądu postanowił ustanowić dla skarżącego pełnomocnika- radcę prawnego i oddalił wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sad Administracyjny w P. postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. sygn. II SA/Po [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] marca 2019 r. Zarządzeniem z dnia [...] września 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia [...] maja 2019 r. tj. uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł . Jak wynika z akt sprawy skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości [...] zł (k. 42). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] stycznia 2020 r. uwzględnił sprzeciw skarżącego i orzekł o uchyleniu decyzji SKO z [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Sąd nie rozstrzygnął w przedmiocie kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku wydanego w niniejszej sprawie o rozstrzygniecie o kosztach postępowania (k.69). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać w składzie jednego sędziego (por. B. Dauter, Komentarz do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Z powyższego wynika, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że na podstawie art. 209 p.p.s.a. był do tego zobligowany, a strona zażądała ich przyznania we właściwym czasie. Z powołanych przepisów nie wynika natomiast, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do omawianych elementów orzeczenia. Pogląd ten jest zresztą ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. przykładowo: wyrok NSA z 20 listopada 2007 r., I GSK 144/07; postanowienia NSA z 22 stycznia 2019, I FZ 14/19; z 24 stycznia 2017 r., II OSK 779/15; oraz postanowienia WSA z 2 listopada 2011 r., I SA/Wr 144/15 i z 3 kwietnia 2017 r., I SA/Wr 334/16; dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie Sąd powinien w wyroku – stosownie do żądania strony skarżącej zgłoszonego w sprzeciwie, orzec o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W sprawie na koszty postępowania składała się kwota uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu (100 zł). W konsekwencji zatem stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. należało uwzględnić wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania od organu na jego rzecz, na które składała się kwota uiszczonego przez skarżącego wpisu. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy . Stosownie do § 2 pkt 8 ww. przepisu do czynności tych należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane za zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Wedle 258 § 4 p.p.s.a. czynności o których mowa w § 2 może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wykonywać sąd. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek do podjęcia czynności przez Sąd i orzeczenia o wynagrodzeniu radcy prawnego, ustanowionego dla skarżącego pełnomocnikiem z urzędu. W świetle przedstawionych rozważań należy wskazać, że rozstrzygnięcie w tym zakresie Sąd pozostawia referendarzowi sądowemu. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.