II SA/Po 106/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza S. postanawia: odrzucić skargę /-/ J.Szaniecka

Skargą z dnia 21 grudnia 2012 r. P.B. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza S.. W uzasadnieniu wskazał, że organ odmawia respektowania prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dotyczących podatku od nieruchomości i podatku rolnego za lata 2005-2009. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska S., reprezentowana przez Burmistrza, wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). P.B. wniósł w skargę (do Sądu) na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza S.. Uchwała ta wydana została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) oraz art. 227, 228, 229 pkt 3 i 237 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: K.p.a.). W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi (zwanej "skargą powszechną", w odróżnieniu od skarg kierowanych do sądu administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I-instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta) jest rady gminy. Wniesiona zatem przez skarżącego skarga w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w dziale VIII K.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność (uchwałę) Burmistrza S.. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. (tak choćby postanowienia: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1571/12, z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07 oraz wyrok z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 - orzeczenia publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc skarga (do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) w postępowaniu sądowoadministracyjnym została wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty. /-/ J.Szaniecka