II SA/Po 10/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2022 r. wniosków E. sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w połączonych sprawach ze skarg E. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego: 1) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] 2) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.

W dwóch skargach z dnia [...] grudnia 2021 r. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego: 1) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Związku Międzygminnego [...]" w C. z dnia [...] września 2021 r. znak [...], wymierzająca skarżącej spółce E. sp. z o.o. z siedzibą w Komornikach karę pieniężną w wysokości [...] zł za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia i recyklingu, odebranych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy S. w roku 2020 r. (skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po [...]), 2) z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Zarządu Związku Międzygminnego "[...] w C. z dnia [...] września 2021 r. znak [...], wymierzająca skarżącej spółce E. sp. z o.o. z siedzibą w Komornikach karę pieniężną w wysokości [...] zł za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia i recyklingu, odebranych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy [...] w roku 2020 r. (skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po [...]) – został zawarty wniosek o "wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania sprawy". Wnioski te nie zostały odrębnie uzasadnione. Obydwie sprawy zostały postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Po [...] na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a. połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt II SA/Po [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 p.p.s.a. (aktualnie: Dz.U. z 2022 r., poz. 329) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (§ 1), jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co do zasady, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W niniejszej sprawie przedmiotem decyzji objętej wnioskiem jest należność o charakterze pieniężnym, która w przypadku ewentualnego wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego będzie podlegać zwrotowi. Zapłata kary pieniężnej nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty (por. postanowienia NSA z dnia: 4 listopada 2014 r. sygn. akt II OZ 1130/14, 28 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 385/11, 5 lipca 2011 r. sygn. akt II GSK 1136/11 – orzeczenia dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie w każdym przypadku sama możliwość odzyskania uiszczonej należności oznaczać będzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, jednakże dla takiego wyjątkowego uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia dotyczącego należności pieniężnej konieczne jest właściwe uzasadnienie wniosku szczególnymi okolicznościami. Winno ono odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne. Brak wskazania konkretnych przesłanek wymaganych przez art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym niewykazanie zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia szczególnie negatywnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, co do zasady uniemożliwia sądowi administracyjnemu ocenę zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. W niniejszej sprawie strona skarżąca w żaden sposób nie umotywowała zasadności złożonego przez nią wniosku. Przede wszystkim nie wykazała, że uiszczenie kwot kary pieniężnej – odpowiednio: [...] zł i [...] zł – będzie bezpośrednio wiązało się dla niej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Nie zostały wykazane ani konsekwencje w sferze finansowej, ani też na innych płaszczyznach prawa, które przemawiałyby za tym, że wykonanie kwestionowanej decyzji wiąże się z realnym niebezpieczeństwem wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wysokość kary pieniężnej jest na tyle niewielka (łącznie niespełna [...] zł), że w sytuacji braku uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a rozstrzygnął, jak w sentencji.