II SA/Op 444/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pobytu w mieszkaniu chronionym na skutek wniosku adwokata J. K.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia przyznać adwokatowi J. K.-K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M.M., w kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 82,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy).

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SO/Op 15/13 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił M.M. adwokata z urzędu, w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pobytu w mieszkaniu chronionym. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika M.M. została wyznaczona adwokat J. K., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ulicy [...]. Pismami procesowym z dnia 15 września 2013 r. adw. J.K. wniosła w imieniu M.M. skargę na ww. podaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu oraz sporządziła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sprawa została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SA/Op 444/13. Następnie, postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu , przywrócił termin do wniesienia skargi. Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r., na której zapadł wyrok oddalający skargę, adwokat J.K.-K. wniosła m.in. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i oświadczyła, że nie zostały one opłacone przez skarżącego w całości ani w części. W dniu 5 marca 2014 r. wpłynęła do tut. Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzona przez adwokata J.K.-K., a w dniu 13 marca 2014 r. tut. Sąd po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie wyroku w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, odmówił uzupełnienia wyroku. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 14 marca 2014 r., pełnomocnik skarżącego przesłała kopię pism oraz korespondencję mailową, potwierdzającą fakt otrzymania przez stronę skarżącą opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie. Pismem procesowym z dnia 12 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Sądem I i II instancji. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z powyższego rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r., a także w piśmie z dnia 26 marca 2014 r. Spełniona została zatem przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. Referendarz zważył więc, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 rozporządzenia, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3–5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na gruncie rozpoznawanej sprawy uwzględnieniu podlega wniosek adwokata o wynagrodzenie w zakresie zastępstwa prawnego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - w łącznej kwocie 360 zł. Stosownie bowiem do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi I instancji - 240 zł. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki. W obu przypadkach nie mniej jednak niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 240 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to kwota 120 złotych. Powyższe wynagrodzenie, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Wyliczony zatem w ten sposób należny podatek VAT wyniósł 82,80 zł. Warto także odnotować, że w trakcie trwania postępowania sądowego nastąpiła zmiana nazwiska pełnomocnika. Stąd w niniejszym orzeczeniu podawane były jego obydwie formy. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. referendarz sądowy, orzekł jak w sentencji.