II SA/Op 43/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Gogolina na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Opolu z dnia 5 grudnia 2022 r., nr WI.7024.77.2022.RL w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić skarżącemu wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Burmistrz Gogolina wniósł pismem z dnia 5 stycznia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem organu, skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Opolu z dnia 5 grudnia 2022 r., nr WI.7024.77.2022.RL w przedmiocie usunięcia odpadów. Skarżący wskazał, że organ niewłaściwie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy sprawy, co skutkowało wskazaniem w zarządzeniu pokontrolnym nieruchomości, tj. działki ewidencyjnej nr a, obręb G., dla której nie prowadzono kontroli udokumentowanej protokołem kontroli [...]. Ponadto wskazał, że Gmina Gogolin nie magazynuje odpadów, ponieważ nie jest ich posiadaczem, wobec tego nie może być zobligowana do ich usunięcia oraz przekazania do organu kart tych odpadów potwierdzających ich usunięcie. Skarżący wskazał, że wszczął postępowanie w sprawie usunięcia odpadów z działki nr a obręb G. należącej do osoby fizycznej, wydał też decyzję zobowiązującą tę osobę do usunięcia opadów do dnia 28 lutego 2023 r. Wniósł o stwierdzenie nieważności zarządzenia pokontrolnego w całości lub jego uchylenie i przekazanie skarżonemu organowi do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, podając, że uwzględnił wyjaśnienia strony zawarte w skardze i w związku z tym - na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2021 r., poz. 1070, ze zm.) oraz art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a." - wydał zarządzenie pokontrolne z dnia 3 lutego 2023 r., nr WI.2024.77.2022.RL, w którym uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone do Sądu zarządzenie pokontrolne, uznając za zasadne zarzuty skargi i wyjaśniając, że odnośnie numeru działki nastąpiła oczywista omyłka pisarska, zamiast wskazanej działki o nr a obręb G., powinien być nr działki b obręb G. Zarządzenie pokontrolne z dnia 3 lutego 2023 r. organ doręczył skarżącemu w dniu 3 lutego 2023 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia w aktach administracyjnych sprawy. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący zaskarżył ww. zarządzenie pokontrolne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W sprawie będącej przedmiotem kontroli sądowej doszło do podjęcia przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Opolu zarządzenia z dnia 3 lutego 2023 r., którym uchylono w całości zaskarżone do tut. Sądu zarządzenie pokontrolne tego organu z dnia 5 grudnia 2022 r. o nakazaniu usunięcia odpadów. Zarządzenie z dnia 3 lutego 2023 r. wydano na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., który stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone do Sądu, zatem zyskało przymiot prawomocności, a wchodząc do obrotu prawnego, wyeliminowało z niego zaskarżone do Sądu zarządzenie pokontrolne z dnia 5 grudnia 2022 r. W ramach dokonanej autokontroli dopuszczalne jest uchylenie orzeczenia kwestionowanego przez stronę, jeżeli domagała się tego w skardze. Skarżący natomiast zmierzał w swej skardze do uchylenia kwestionowanego zarządzenia. Skoro ostatnim zapadłym w toku instancji administracyjnej orzeczeniem jest zarządzenie eliminujące z obrotu prawnego zakwestionowane w skardze zarządzenie o nakazaniu usunięcia opadów, to Sąd uznał, że zachodzi konieczność umorzenia niniejszego postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 p.p.s.a. przestał bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia i tym samym rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ czyni z kolei zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Do kosztów tych należy zaliczyć - na mocy art. 205 § 1 p.p.s.a. - poniesione przez stronę koszty sądowe. W związku z tym w punkcie 2 sentencji postanowienia orzeczono o zasądzeniu od organu kwoty 200 zł, tytułem zwrotu skarżącemu wpisu sądowego od skargi.