II SA/Op 38/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu postanawia odrzucić skargę.

Z. R. (zwany dalej: "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 września 2020 r., nr [...], w przedmiocie obowiązku zapłaty kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 marca 2021 r., sygn. akt II SPP/Op 6/21, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Opolu, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, w zakresie wnioskowanym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem procesowym z dnia 14 lutego 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną w sprawie skargę, aby nie generować większych kosztów postępowania sądowego, "które i tak zakończyłoby się z takim samym skutkiem". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Opolu z dnia 23 marca 2021 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 657 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierające powyższe wezwanie została doręczona osobiście skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2021 r., co potwierdza adnotacja i podpis skarżącego na dowodzie doręczenia (por. k-29 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że w zakreślonym przez Sąd terminie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi, co potwierdza także zapisek urzędowy z dnia 13 kwietnia 2021 r. (k-30 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. art. 230 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest m.in. uiszczenie od niego wpisu. W myśl art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja orzekająca o zobowiązaniu skarżącego do zapłaty na rzecz Powiatu Opolskiego kwoty 21.870,00 zł, tytułem kosztów związanych z usunięciem z drogi, przechowywaniem i oszacowaniem oraz zniszczeniem pojazdu. Należny w sprawie jest zatem wpis stosunkowy, który w myśl § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), obliczony został jako 3% wartości przedmiotu zaskarżenia (czyli kwoty 21.870,00 zł), co wynosi w zaokrągleniu do pełnych złotych - 657 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona skutecznie skarżącemu w dniu 1 kwietnia 2021 r. Siedmiodniowy termin do dokonania przez stronę czynności wynikającej z wezwania, rozpoczął zatem bieg w dniu 2 kwietnia 2021 r. i upłynął z dniem 8 kwietnia 2021 r. (czwartek, dzień roboczy). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie zastosował się do wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie. Odnosząc się natomiast do cofnięcia przez skarżącego wniesionej skargi zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie z reguły wiąże sąd (chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Jednakże takie badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a, odrzucił skargę, co orzekł jak w sentencji.