II SA/Op 173/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. I. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zwierząt gospodarskich postanawia: przyznać radcy prawnemu A. I. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, w kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek VAT w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy).

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę E. P. na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy ustanowił skarżącemu radcę prawnego z urzędu. Na skutek powyższego, na pełnomocnika z urzędu został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Opolu – radca prawny A. I. Wyznaczony pełnomocnik sporządził i złożył w tut. Sądzie w dniu 9 października 2018 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz oświadczył jednocześnie, że koszty pomocy nie zostały opłacone w całości, ani w części. W aktach sprawy znajduje się zarządzenie sędziego sprawozdawcy, z którego wynika, że w stosunku do opisanej opinii brak jest podstaw do zastosowania art. 177 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k-53 akt sąd.), bowiem opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przedmiotem niniejszego orzeczenia są koszty pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, poniesione w związku ze sporządzoną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715, z póżn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jak wynika z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4 tego aktu. Z kolei § 4 ust. 2 przywołanego przepisu umożliwia ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150 % opłaty ustalonej w ust. 1 uzależniając to od uwzględnienia nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz od stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Oceniając działanie pełnomocnika strony z zachowaniem kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia, referendarz postanowił o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 221,40 zł. Składa się na nią wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ustalone na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia, w kwocie 180 zł, określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b tego aktu, odpowiadającej 75 % opłaty wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, ponieważ zachodzi przypadek, gdy sprawy w drugiej instancji nie prowadził ten sam radca prawny i podwyższonej - stosownie do § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł. W związku z tym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.