II SA/Op 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska - spr. po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Województwa Opolskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 27 listopada 2017 r., nr PN-III.4131.3.1.2017.KN w przedmiocie powołania Prezesa i Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu na skutek wniosku strony skarżącej o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Op 13/18 postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

Zarząd Województwa Opolskiego podjął w dniu 24 października 2017 r. uchwałę Nr 4556/2017, w sprawie powołania Prezesa i Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu. Uchwała ta podjęta została na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486, z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 1888), zwanej dalej ustawą zmieniającą p.o.ś. W uchwale tej Zarząd Województwa w § 1 ust. 1 powołał I. M. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu z dniem 1 grudnia 2018 r. W § 1 ust. 2 uchwały Zarząd powołał H. T. na stanowisko Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu z dniem 1 grudnia 2018 r. Uchwała, zgodnie z § 3, weszła w życie z dniem podjęcia. Pismem z dnia 30 października 2017 r., nr PN-III.4131.3.1.2017.KN, Wojewoda Opolski poinformował Marszałka Województwa Opolskiego, iż wszczął z urzędu postępowanie nadzorcze wobec ww. uchwały, z powodu naruszenia art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej p.o.ś. Z kolei, postanowieniem z dnia 30 października 2017 r., Wojewoda Opolski wstrzymał wykonanie cyt. uchwały Zarządu z dnia 24 października 2017 r. Nastąpienie, rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 7 listopada 2017 r., nr P III.4131.3.1.2017.KN, Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 24 października 2017 r., Nr 4556/2017, w sprawie powołania Prezesa i Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu, z powodu istotnego naruszenia prawa. Na ww. rozstrzygnięcie Województwo Opolskie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, żądając jego uchylenia w całości. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w punkcie pierwszym sentencji uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, a w punkcie drugim zasądził od Wojewody Opolskiego na rzecz Województwa Opolskiego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem procesowym z dnia 4 kwietnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 20 lutego 2018 r. przez uchylenie aktów Wojewody Opolskiego z dnia 30 października 2017 r. o powołaniu I. M. na Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu (nr [...]) oraz w sprawie powołania H. T. na Zastępcę Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu (nr [...]). Uzasadniając żądanie wskazał, że samo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego nie było wystarczające do końcowego załatwienia sprawy. Zdaniem wnioskodawcy, sąd administracyjny powinien zastosować środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (w tym do aktów Wojewody Opolskiego z dnia 30 października 2017 r.) W przeciwnym przypadku, gdyby rozumieć pojęcie przedmiotu sprawy w inny sposób, to wskutek uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego w obrocie prawnym pozostawałyby różne, sprzeczne ze sobą akty powołania, odnoszące się do tego samego przedmiotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest zatem pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. W rozpoznawanej sprawie badanie wniosku należy rozpocząć od stwierdzenia, że pomimo zachowania terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, nie ma podstaw do jego uwzględnienia. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez Sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Możliwość uzupełnienia orzeczenia sądu dotyczy zatem uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach. Z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku może więc dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku. Jak wskazano powyżej, strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Przenosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 20 lutego 2017 r. w punkcie pierwszym sentencji uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 7 listopada 2017 r., nr PN-III.4131.3.1.2017.KN w przedmiocie powołania Prezesa i Zastępcy Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu, a punkcie drugim zasądził od Wojewody Opolskiego na rzecz Województwa Opolskiego kwotę 480 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy, bowiem zaskarżonym w niej aktem i jednocześnie jej przedmiotem - co wynika jednoznacznie z treści skargi - było wyłącznie rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego, a nie akty Wojewody Opolskiego z dnia 30 października 2017 r. o powołaniu I. M. na Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu (nr [...]) oraz w sprawie powołania H. T. na Zastępcę Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Opolu (nr [...]). W treści skargi wnoszono także wyłącznie o uchylenie ww. rozstrzygnięcia, a żądanie to nie dotyczyło innych aktów, w tym wymienionych aktów Wojewody opolskiego. Z tych względów nie ma podstaw do uzupełnienia ww. orzeczenia. Wskazany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Natomiast jeżeli strona skarżąca nie zgadza się z treścią wydanego rozstrzygnięcia, co wynika z treści wniosku, to powinna go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może natomiast stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Uzupełnienie wyroku lub uzasadnienia wyroku przez zamieszczenie w nim określonych kwestii stanowi w istocie działanie zmierzające nie do uzupełnienia, lecz do zmiany rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę wywodów i stanowisk procesowych. Jak wskazano natomiast P.p.s.a. nie obligowały Sądu I instancji do zamieszczenia w wyroku dodatkowych elementów zarówno w sentencji, jak i w jego uzasadnieniu. Żądanie strony skarżącej należało zatem ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.