II SA/Ol 842/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. W., A. W., J. K. i D. G. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

A. W., A. W., J. K. i D. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia żądając jej uchylenia. Wskazali, że zakwestionowana decyzja jest niezgodna z prawem, bowiem jej podjęcie nie było konsultowane z mieszkańcami wsi "[...]". W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie. Podniósł, iż przeprowadził konsultacje społeczne dotyczące realizacji planowanego przedsięwzięcia, informacja o wszczętym postępowaniu oraz o konsultacjach została rozesłana do sołtysów wsi leżących w pobliżu inwestycji, a także o podejmowanych przez organ czynnościach, na każdym etapie postępowania, strony były informowane w formie obwieszczeń na tablicach ogłoszeń – podobnie o wydanej decyzji. Dodał, iż w związku z przedmiotową decyzją nie toczy się obecnie żadne postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności administracyjnej jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi, czyli warunkiem prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności, jest wyczerpanie środków zaskarżenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego – art. 52 § 1, 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Postępowanie sądowoadministracyjne nie zastępuje bowiem postępowania administracyjnego i nie może być uruchomione, jeżeli nie zostały uruchomione środki weryfikacji kwestionowanego aktu dostępne stronie skarżącej w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie toku instancji oznacza więc wydanie przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, które wszczęto wniesionym środkiem zaskarżenia. Każde takie rozstrzygnięcie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wykluczone jest natomiast skuteczne wniesienie skargi na akt wydany przez organ pierwszej instancji z pominięciem trybu instancyjnego. Skarżący wnieśli do sądu skargę na orzeczenie organu pierwszej instancji - pomimo pouczenia zawartego w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, że służy od dniej odwołanie do Ministra. W tej sytuacji nie można uznać, że skarżący spełnili warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji, gdyż orzeczenie, którego legalność została zakwestionowana przez skarżących nie zostało wydane przez organ odwoławczy. Aktualnie, jedyną możliwością wzruszenia ostatecznej decyzji Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]", jest skorzystanie z jednego z trybów nadzwyczajnych określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy niedopuszczalność skarg, co skutkuje ich odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.