II SA/Ol 80/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ol 239/25 w sprawie rozpoznania skarg na Wójta Gminy S. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Postanowieniem z 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 239/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, odrzucił skargę J. B. (dalej jako: "skarżąca") na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpoznania skarg na działalność Wójta Gminy S. Pismem z 3 lutego 2026 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem (zatytułowaną "wnioskiem", omyłkowo wskazując sygn. akt II SA/Ol 293/25). Podała, że 23 stycznia 2026 r. dowiedziała się, że Rada Gminy była reprezentowana przed sądem przez pełnomocnika, który nie posiadał umocowania udzielonego przez ten organ gminy. Pełnomocnictwo, na które się powołał, zostało bowiem udzielone przez Wójta, który nie ma kompetencji do reprezentowania Rady i udzielania pełnomocnictw w jej imieniu. Wszystkie czynności procesowe były zatem bezskuteczne, a Rada Gminy została pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."). Wskazała, że ten sam pełnomocnik reprezentował jednocześnie Wójta, który był drugą stroną postępowania. Wójt działał we własnym interesie, a nie w interesie Rady Gminy, którą podporządkował sobie i której działania kontrolował. Adwokat reprezentowała więc dwa organy o sprzecznych interesach jednocześnie, co stanowi rażący konflikt interesów. W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy S. wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarga nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia, ewentualnie oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. Zarządzeniem z 12 marca 2026 r., tutejszy Sąd wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, bowiem podane w skardze wyłącznie daty dowiedzenia się o podstawie wznowienia jest niewystarczające dla oceny zachowania terminu. W odpowiedzi na niniejsze wezwanie, skarżąca wyjaśniła, że 23 stycznia 2026 r. podczas przeglądania stron internetowych powzięła podejrzenie, że adwokat reprezentująca Radę Gminy przed Sądem mogła nie mieć prawidłowego umocowania. W celu zweryfikowania tych wątpliwości 25 stycznia 2026 r. skierowała pisemne zapytanie do Wójta, czy została podjęta uchwała w sprawie udzielenia adwokatowi pełnomocnictwa Rady Gminy przed WSA. Kolejne zapytanie wysłała 26 stycznia 2026 r. do Rady Gminy, która jednak nigdy nie udzieliła jej odpowiedzi. Dnia 6 lutego 2026 r. otrzymała odpowiedź Wójta, z której wynikało, że Rada nie podjęła żadnej uchwały w tym przedmiocie. Informacja ta potwierdziła jej przypuszczenia i stanowiła moment, w którym faktycznie dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania. Zarządzeniem z 27 marca 2026 r., Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącej 6 kwietnia 2026 r., co wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, znajdującego się w aktach sprawy (k. 70 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu upłynął więc 13 kwietnia 2026 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia skarżąca nie uiściła żądanego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego we wskazanym w wezwaniu terminie, który upływał 13 kwietnia 2026 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia na rachunek tutejszego Sądu nie wpłynął wpis od ww. skargi o wznowienie postępowania. Okoliczność ta obligowała więc Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji postanowienia.