II SA/Ol 676/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko –Mazurskiego na uchwałę Rady Miasta Bartoszyce z dnia 28 czerwca 2018 r., nr XLIX/318/2018 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Bartoszyce postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Uchwałą z dnia 28 czerwca 2018 r., nr XLIX/318/2018, Rada Miejska w Bartoszycach uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Bartoszyce. W skardze, złożonej na powyższą uchwałę do tut. Sądu, Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości z uwagi na niewypełnienie dyspozycji art.15 ust. 2 pkt 3 i 7 oraz ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, naruszenie art. 14 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 7 tej ustawy i naruszenie przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska w Bartoszycach stwierdziła, że podzielając podniesione zarzuty, podjęła uchwałę nr LII/341/2018 z dnia 10 września 2018 r. w sprawie uchylenia zaskarżonej uchwały w całości i wniosła o umorzenie postępowania. Pismem procesowym z dnia 24 września 2018 r., Wojewoda cofnął w całości skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej zwanej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika zaś, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.