II SA/Ol 558/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2020 r. skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., znak: "[...]" w przedmiocie zwrotu podania postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Postanowieniem z dnia "[...]" r. Burmistrz Miasta, na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. zwrócił B. K. pismo z dnia 3 lutego 2020 r. dotyczące zbycia części nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że sprawy związane ze zbyciem części nieruchomości wspólnej rozpoznawane są przez sądy powszechne. Postanowieniem z dnia "[...]" r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia B. K. na ww. postanowienie, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone stronie 12 maja 2020 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia orzeczenia. B. K. wniósł skargę na ww. postanowienie do tutejszego sądu w dniu 6 lipca 2020 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny ma obowiązek zbadać czy skarga jest dopuszczalna. Badanie dopuszczalności skargi polega m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie bieg tak określonego terminu do wniesienia skargi nie rozpoczął swojego biegu. Wynika to z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 31 marca do 15 maja 2020 r., który stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Dopiero na mocy art. 68 ust. 6 ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875 ze zm.) terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynały swój bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z kolei według art. 76 ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 w zakresie art. 68 weszła ona w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, które miało miejsce 15 maja 2020 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie nie rozpoczął swojego biegu z dniem 12 maja 2020 r., lecz dopiero w dniu 24 maja 2020 r. i upływał w dniu 23 czerwca 2020 r. Skarżący skargę wniósł dnia 6 lipca 2020 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie ww. terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę jako spóźnioną, postanowił odrzucić.