II SA/Ol 436/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Elblągu z dnia 23 kwietnia 2026 r. nr XIV/374/2026 w przedmiocie skargi R.B. na Dyrektora Elbląskiego Centrum Usług Społecznych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisaną w sentencji uchwałę Rady Miejskiej w Elblągu w przedmiocie skargi R.B. na Dyrektora Elbląskiego Centrum Usług Społecznych. Zarzucił organowi pozorne pozorne rozpatrzenie jego skargi, brak rzeczywistej analizy zawartych w skardze zarzutów, naruszenia zasad prowadzenia akt sprawy oraz brak rzetelnego uzasadnienia uchwały. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - p.p.s.a.), takich jak decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty prawa miejscowego i inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek wydać decyzję, postanowienie lub inny indywidualny akt, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 k.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 395/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt I OW 30/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA). Z treści zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały Rady Miejskiej wynika jasno, że uchwała ta stanowi informację o załatwieniu skargi na działalność Dyrektora Elbląskiego Centrum Usług Społecznych. W jej treści wprost odwołano się treści art. 229 pkt 3 k.p.a., wskazującego na organ właściwy do załatwienia skarg na działalność kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Oznacza to, że zaskarżona uchwała została podjęta w trybie skargi powszechnej obywatela na działalność organu władzy publicznej, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Po 30/10, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 599/11, CBOSA). W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.