II SA/Ol 178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017r.r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E Sp. z o.o. w O na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Drogowego z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O wpłacić na rzecz E Sp. z o.o. w O kwotę "[...]" zł (słownie: "[...]") tytułem różnicy pomiędzy wpisem pobranym, a należnym. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

E Sp. Z O.O. w O wraz ze skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Drogowego z dnia "[...]"r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym uiściło wpis sądowy w kwocie "[...]"zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 225 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016r., poz. 718 tj., dalej jako: p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis stosunkowy w niniejszej sprawie wynosił "[...]" zł, czyli 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł. W niniejszej sprawie należność pieniężna objęta zaskarżonym aktem, czyli w/w decyzją GITD wynosi "[...]" zł, a zatem 3% od wartości przedmiotu zaskarżenia, to "[...]" zł. W tej sytuacji uiszczenie przez Spółkę wpisu w kwocie "[...]" zł stanowiło nadpłatą w różnicy pomiędzy wpisem uiszczonym, a należnym, tj. w wysokości "[...]" zł, którą należało zwrócić skarżącej. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 225 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.