II SA/Lu 985/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia; w zakresie skargi kasacyjnej Z. B. z dnia 12 maja 2014r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II SA/Lu 985/13 dotyczące odrzucenia skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

UZASDNIENIE Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. dotyczącej grzywny w celu przymuszenia odrzucił skargę na powyższe postanowienie. Orzeczenie wraz ze stosownym pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej w dniu 2 maja 2014r. (k. 63 akt sądowych). W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej (tj. w dniu 15 maja 2014r., k. 81 akt sądowych) skarżąca przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie oświadczenie sporządzone osobiście zatytułowane "pismo". W jego uzasadnieniu skarżąca wskazała, że "oczekuje potraktowanie jej sprawy jako przypadek szczególny i anulowanie postanowienia z dnia 23 kwietnia 2014r., od którego przysługuje skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W ocenie Sądu przedmiotowe pismo procesowe z dnia 12 maja 2014 r. należy potraktować jako skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź może ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i § 2 tej ustawy). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę kasacyjną osobiście. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby należała ona do kręgu osób uprawnionych, w myśl art. 175 § 1 i § 2 cyt. ustawy, do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, iż brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub inne uprawnione do tego podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 ustawy nie jest brakiem formalnym tej skargi i Sąd powinien taką skargę odrzucić bez wzywania do jej uzupełnienia. Takie stanowisko zostało wyrażone m.in. w postanowieniach NSA: z dnia 16 stycznia 2007r., II OZ 1507/06, niepubl., z dnia 5 marca 2004 r., OSK 69/04, niepubl., z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004, nr 5, s.202 oraz z dnia 2 lutego 2004 r., GSK 9/04, M. Prawn. 2004, nr 4, poz. 155). Wobec powyższego skargę kasacyjną na podstawie art. 178 powyższej ustawy należało odrzucić.