II SA/Lu 972/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę.

W dniu 25 sierpnia 2017 r. A. W.-B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 8 odpisów skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia pozostałych braków skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 20 października 2017 r. (k. 13 akt sąd.). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła żądanej sumy pieniężnej ani nie usunęła pozostałych braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak odpisów skargi dla doręczenia ich uczestnikom postępowania (art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a.). Skarżąca – pouczona prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu oraz złożenia 1 odpisu skargi – w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 27 października 2017 r., nie uiściła wpisu od skargi ani nie usunęła pozostałych braków skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.