II SA/Lu 908/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 16 lutego 2023 r., znak: SKO.41/114/PO/2023 w przedmiocie odmowy wyjaśnienia treści decyzji postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z 16 lutego 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie odmówiło wyjaśnienia własnej decyzji z 15 listopada 2022 r. dotyczącej odmowy zmiany decyzji SKO w Lublinie z 15 lipca 2011 r. Postanowienie Kolegium zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2023 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Skarga wpłynęła do organu w dniu 5 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia, zostało doręczone do rąk dorosłego domownika strony w dniu 24 lutego 2023 r., zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 27 marca 2023 r. (z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarga wpłynęła do biura Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w dniu 5 września 2023 r., a zatem blisko pół roku po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.