II SA/Lu 902/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 19 października 2022 r. nr SKO.II.41/1013/PW/2022 w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu odniesionych korzyści z urządzeń spółki wodnej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić K. K. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 19 października 2022 r. nr SKO.II.41/1013/PW/2022, ustalającą obowiązek poniesienia świadczenia o charakterze pieniężnym na rzecz G. S. W. w S. B. w wysokości 572 zł z tytułu odniesionych korzyści z urządzeń spółki wodnej oraz ustalającą termin płatności tego świadczenia na dwa tygodnie od daty doręczenia decyzji. Wnosząc skargę skarżący uiścił na rachunek bankowy Sądu kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego (potwierdzenia wpłaty – k. 8 i k. 18). Powyższa skarga została złożona w postaci dokumentu elektronicznego, przez platformę ePUAP, na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji. W takiej tez postaci została przekazana Sądowi. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 5 zł za wydruk skargi sporządzany w celu doręczenia uczestnikom postępowania, którzy nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie przesłano skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych (adres skrzynki ePUAP, z której nadano skargę). Pomimo dwukrotnego zawiadomienia skarżącego przez system teleinformatyczny Sądu o przesłanej korespondencji, skarżący jej nie odebrał. W tej sytuacji skutek doręczenia wezwania nastąpił z dniem 18 stycznia 2022 r. (UPP – k. 58). Pomimo upływu terminu do wykonania wezwania, skarżący do tej pory nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga - jako pismo procesowe - winna spełniać wymogi formalne przewidziane dla każdego pisma strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeden z takich wymogów został określony w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg ten jest jednak zniesiony w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W przypadku takich dokumentów – stosownie do art. 47 § 3 p.p.s.a. – odpisów nie dołącza się, natomiast w celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 57). Zgodnie z art. 235a p.p.s.a. za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, pobiera się opłatę kancelaryjną. Wysokość takiej opłaty regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). Stosownie do § 1 ust. 3 ww. rozporządzenia, za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4). W myśl zaś art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd. Okoliczność, iż w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną, spowodowała, że zaistniała określona w art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanka doręczania skarżącemu pism w postepowaniu sądowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zaznaczyć należy, że w treści skargi, ani też w dalszym toku postępowania sadowego, skarżący nie zrezygnował z doręczania mu pism w taki sposób. Złożenie skargi w postaci dokumentu elektronicznego – wobec faktu, że w niniejszym postępowania sądowym udział w charakterze uczestników postępowania przysługuje podmiotom (G. S. W. w S. B. i R. K.), które nie korzystają, ani nie wyraziły do tej pory woli korzystania ze środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism – czyniło koniecznym sporządzenie uwierzytelnionych wydruków skargi, celem doręczenia ich tym uczestnikom. Objętość skargi (5 stron w formacie A4), w zestawieniu z przywołanym wyżej przepisem § 1 ust. 3 rozporządzenia, determinowała konieczność ustalenia przedmiotowej opłaty kancelaryjnej na kwotę 5 zł. W konsekwencji konieczne było wezwanie skarżącego – w trybie art. 220 § 1 i § 3a w zw. z art. 235a p.p.s.a. - do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi, we wskazanej wyżej wysokości. W wezwaniu tym zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z powołanym wyżej przepisem art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., wezwanie skierowano do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tj. na elektroniczny adres do doręczeń skarżącego na platformie ePUAP, z którego to adresu uprzednio wniósł on skargę. Pomimo dwukrotnego wygenerowania (w dniach 3 stycznia 2023 r. i 11 stycznia 2023 r.) zawiadomienia, o którym mowa w art. 74a § 3 p.p.s.a., skarżący w wyznaczonym terminie nie odebrał wezwania. Jednakowoż w tej sytuacji – stosownie do § 8 powyższego artykułu - doręczenie wezwania uważa się za dokonane z dniem 18 stycznia 2023 r. W konsekwencji termin do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej upływał skarżącemu z dniem 25 stycznia 2023 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, albowiem skarżący do tej pory nie uiścił przedmiotowej opłaty. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, stosownie do art. 220 § 3a p.p.s.a. W związku z odrzuceniem skargi należało jednocześnie zwrócić skarżącemu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.