II SA/Lu 811/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej L. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 811/21 w sprawie ze skargi L. K. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 30 lipca 2021 r., znak: ZOA-XXI.7721.13.2021 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę L. K. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 30 lipca 2021 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Odpis wyroku doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a ponadto o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, również o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (k. 32). Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek doręczono skarżącemu ponownie pouczając go o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej (k. 67). W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej (sprawa o sygn. akt II SPP/Lu 124/22). Odpis postanowienia z dnia 9 listopada 2022 r. – którym Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 18 sierpnia 2022 r., zgodnie z którym skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy – doręczono skarżącemu w dniu 6 grudnia 2021 r. (k. 105). Następnie w dniu 5 stycznia 2023 r. (data stempla pocztowego) skarżący osobiście wniósł skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. W świetle art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została podpisana osobiście przez skarżącego, niereprezentowanego przez pełnomocnika profesjonalnego. Skarżący został dwukrotnie prawidłowo pouczony w trybie art. 175 § 1 p.p.s.a., czyli o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Ubocznie należy zauważyć, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Samodzielne sporządzenie skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym, który nie podlega uzupełnieniu i uzasadnia jej odrzucenie. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.