II SA/Lu 642/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – Gminie G. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia A. K. i G. K. na postanowienie Wójta Gminy G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego uchyliło zaskarżone postanowienie. Skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, poza tym uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, a także podmiot działający z jego upoważnienia nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu drugiej instancji wydaną na skutek odwołania od jego decyzji (por. uchwałę NSA z 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001/1/17 oraz uchwałę z 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/4/115). Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji, nie ma on bowiem w tym przypadku interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., a dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje. W niniejszej sprawie organ I instancji działał na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie. Z tych względów skarga wniesiona przez nieuprawniony podmiot, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna. Podstawę prawną zwrotu uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.