II SA/Lu 525/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. i O. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium za osiągnięte wyniki sportowe postanawia: odrzucić skargę O. D..

Decyzją z [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. T., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania M. T. stypendium za osiągnięte wyniki sportowe. Pismem z [...] r. M. T. i O. D. (dalej jako: skarżący) wnieśli skargę na ww. decyzję Kolegium z [...] r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., nr [...] Decyzją tą, po rozpatrzeniu odwołania M. T., Kolegium utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania M. T. stypendium za osiągnięte wyniki sportowe. Postępowanie sądowoadministracyjne jest oparte w sposób bezwzględny na zasadzie skargowości, dlatego może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi zasadniczo jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Ze skargą do sądu może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Nie ulega żadnych wątpliwości, że adresatem decyzji i stroną postępowania administracyjnego, w którym została ona wydana była wyłącznie M. T.. Skarżący O. D. nie przedstawił żadnych argumentów, z których mógłby wywodzić swój interes prawny w zaskarżeniu decyzji o odmowie przyznania stypendium sportowego innej osobie. Źródłem takiego interesu prawnego nie jest z pewnością okoliczność, że M. T. i O. D. są partnerami w dyscyplinie sportowej, którą uprawiają (tworzą parę taneczną). Stypendium sportowe jest przyznawane indywidualnemu zawodnikowi. Oparty na podobnych podstawach prawnych i faktycznych wniosek O. D. o przyznanie stypendium sportowego został rozpoznany w odrębnym postępowaniu, zakończonym odrębną decyzją (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., znak: [...]), która jest przedmiotem odrębnego postępowania przed sądem (sygn. akt II SA/Lu 526/20). Należy zwrócić uwagę, że obydwoje skarżący wnieśli jedno pismo, w którym zaskarżają wiele rozstrzygnięć, w tym obydwie decyzje w przedmiocie stypendiów. Wobec takiej formuły pisma trzeba było uznać, że skargę na decyzję Kolegium adresowaną do M. T. wniósł również O. D., który jednak nie ma legitymacji skargowej w tej sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia jest niedopuszczalna. Oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi, przesłanka ta powinna zatem zostać zbadana przez sąd już na wstępnym etapie, przed przejściem do oceny merytorycznej sprawy (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2018 r., II OSK 1355/18; z 10 lipca 2019 r., I OSK 1222/19). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.