II SA/Lu 417/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sz. i J. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

A. Sz. i J. Sz. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą nakazania J. i A. małż. Sz. właścicielom działki nr [...], na której prowadzona jest budowa budynku mieszkalnego, przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym zalewaniu wodami opadowymi działki nr [...] stanowiącej własność S. Ł. i nakazującą A. Sz. i J. Sz. wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom w postaci murku oporowego od strony zachodniej na całej długości granicy z działką o nr [...] w terminie do [...] r. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżący wnieśli o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z dużymi kosztami zakupu materiałów budowlanych, a samo wybudowanie murku oporowego z chwilą zabrania części obsypanej ziemi i piasku spowoduje, że murek oporowy straci swój sens. Dodatkowo wskazali, że z zebranych przez nich informacji wynika, że koszty wykonania takiego murku oscylują w granicach [...] tys. zł, a tańszym kosztem byłoby zabranie ziemi wokół budynku i przywrócenie stanu sprzed rozpoczęcia budowy. Ponadto skarżący podnoszą, że w chwili obecnej są w oczekiwaniu na projekt zastępczy ponieważ prace budowlane zostały wstrzymane przez nadzór budowlany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest, że wykonanie nakazanych urządzeń zapobiegających szkodom objętych zaskarżonym rozstrzygnięciem (budowa murku oporowego) spowoduje trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, zarówno finansowych, jak i nakładów siły. Charakter i zakres nałożonego na skarżących obowiązku (przy uwzględnieniu również kosztu jego realizacji), determinuje zatem uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz niewątpliwie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącym jedynie tymczasową ochronę ich praw, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.