II SA/Lu 415/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2014r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku - w zakresie sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 sierpnia 2014r., sygn. akt II SA/Lu 415/14 p o s t a n a w i a I. przyznać I. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżąca I. K. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wniosku PPF wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i kształcącym się na studiach synem. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 140 m2. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód z działalności gospodarczej prowadzonej przez męża w wysokości 2000 zł miesięcznie oraz stypendium socjalne syna w kwocie 440 zł. Z dołączonych przez skarżącą rachunków wynika, że średnie miesięczne opłaty wynoszą ok. 250 zł (za energię, telewizję i internet, wodę i odprowadzanie ścieków). Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w całości i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Referendarz uznał, że sytuacja materialna skarżącej nie należy do wyjątkowo trudnych, dlatego jedynie uiszczenie przez nią wpisu w kwocie 500 zł spowodowałoby uszczerbek koniecznego utrzymania jej rodziny, stanowiącego przesłankę przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie od tego postanowienia I. K. wniosła o zwolnienie jej w całości od kosztów sądowych, wskazując, że dochody męża z działalności gospodarczej są mniejsze, dlatego obawiają się o przyszłość, ponadto syn w okresie wakacji nie otrzymuje stypendium socjalnego i nie wiadomo czy będzie je pobierał w przyszłym roku akademickim. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu (...) postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje w części na uwzględnienie. Przepis art. 246 P.p.s.a. przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Skarżąca domagała się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Jak wynika z powołanego przepisu, przyznanie prawa pomocy w takim zakresie jest możliwe tylko wówczas, gdyby poniesienie tych kosztów naraziło wnioskodawcę na uszczerbek koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W ocenie Sądu – uiszczenie przez skarżącą kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi naraziłoby ją na taki uszczerbek. Aktualny miesięczny dochód rodziny skarżącej wynosi bowiem 2000 zł (skoro w okresie wakacji syn nie otrzymuje stypendium socjalnego), a jego część pochłaniają niezbędne opłaty. W tej sytuacji uzasadnione jest zwolnienie skarżącej z wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skoro kwota ta stanowi jedną czwartą dochodu rodziny. Uszczerbek koniecznego utrzymania nie nastąpi natomiast w razie uiszczenia dużo niższych, dalszych opłat sądowych tj. wpisu od skargi kasacyjnej (250 zł), wpisu od zażalenia (100 zł) czy opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie wyroku z uzasadnieniem (w razie oddalenia skargi – 100zł), tym bardziej, że – jak wskazała skarżąca – w roku akademickim syn pobiera stypendium socjalne, a opłaty te pobierane są osobno, na różnych etapach postępowania i nie stanowią łącznie jednorazowego obciążenia. Należy ponadto wskazać, że w razie pogorszenia się w przyszłości sytuacji materialnej rodziny, czego skarżąca się obawia, może domagać się ona zmiany postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.