II SA/Lu 258/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W dniu 8 lutego 2017 r. M. M. złożył skargę na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podkreślając, że – w jego ocenie – skarżący nie wykazał, by zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania tego aktu, albowiem nie wskazał we wniosku "konkretnej szkody grożącej" mu wskutek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. W razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], nakazał skarżącemu rozbiórkę budynku handlowego- usługowo o nieregularnym kształcie, o wymiarach ścian zewnętrznych odpowiednio: 31,10 m x 32,26 m x 29,45 m x 33,80 m, zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], w Ł. przy ul. W.. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy wskazaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Oczywiste jest bowiem, co wynika z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą decyzją organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, to jest dokonanie rozbiórki wskazanego wyżej obiektu budowlanego – ze swej istoty – może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. jedynie przykładowo postanowienia NSA: z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2619/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1382/11, z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12, z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 863/12, z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 29/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OZ 375/17). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.