II SA/Lu 242/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do unormowania art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana, zaś zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi powinny być dołączone jej odpisy. Z art. 199 p.p.s.a. wynika natomiast dla strony obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziale w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do uiszczenia tych kosztów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2017 r. skarżąca została wezwana w trybie art. 220 § 1 powyższej ustawy do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 tej ustawy do podpisania skargi i złożenia jej 5 odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Do dokonania tych czynności zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie wraz z pouczeniem skarżąca odebrała osobiście w dniu 21 marca 2017 r. (k. 13 akt sądowych). Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 28 marca 2017 r., bowiem skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, jak również nie uzupełniła braków skargi przez podpisanie i złożenie jej odpisów (k. 14 akt sądowych, notatka urzędowa). Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy skargę należało odrzucić.