II SA/Lu 219/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczone z urzędu w sprawie ze skargi Gminy L. reprezentowanej przez Prezydenta Miasta L. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zgodnie natomiast z art. 258 §1 p.p.s.a. w zw. z paragrafem drugim punktem ósmym tego przepisu do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy zalicza się wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Mając na uwadze brzmienie obu zacytowanych przepisów stwierdzić należy, że, gdy zajdą przesłanki z art. 249a, można umorzyć postępowanie dotyczące wniosku profesjonalnego pełnomocnika procesowego o przyznanie kosztów za świadczoną przez niego z urzędu pomoc prawną. Postepowanie to należy bowiem traktować jako prowadzone w sprawie o przyznanie prawa pomocy. Zatem art. 249a p.p.s.a. znajduje zastosowanie przy rozstrzyganiu o wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 219/15 odmówiono przyznania adwokatowi J. P. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu a polegającej na sporządzeniu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Pismem z dnia 27 marca 2018 r. adwokat J. P. wystąpił ponownie o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu a polegającą na sporządzeniu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Skoro jednak w toku niniejszego postępowania orzeczono już o zasadności przyznania adwokatowi J. P. wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną ponowne rozstrzyganie w tym zakresie stało się zbędne. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie adwokatowi J. P. wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu a polegającą na sporządzeniu odpowiedzi na skargę kasacyjną.