II SA/Lu 205/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. z dnia 29 czerwca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia : przyznać A. A. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 29 czerwca 2018 r., złożonym na urzędowym formularzu "PPF", skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a w skład majątku rodziny wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha (na której od lipca 2013 r. nie prowadzi działalności rolniczej) oraz samochód osobowy o wartości ok. [...] zł. Skarżący wykazał, że nie posiada żadnych zasobów finansowych. Spłaca kredyt w kwocie [...] zł zaciągnięty na wykupienie posiadanego mieszkania komunalnego. Źródłem utrzymania rodziny jest świadczenie pielęgnacyjne pobierane przez skarżącego w wysokości [...] zł i renta jego żony w kwocie [...] zł. Na wezwanie referendarza skarżący nadesłał pismo z dnia 23 lipca 2018 r., w którym wskazał koszty ponoszone na utrzymanie konieczne rodziny oraz opisał stan zdrowia żony (zanik [...], [...], [...], stan po [...]). Razem z pismem skarżący przedłożył dokumenty źródłowe wskazujące wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne oraz potwierdzających stan zdrowia żony. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że skarżący na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a. jest zwolniony z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wniosek o ustanowienie adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu oraz wynikającą z akt sprawy sytuację materialną i zdrowotną skarżącego i jego rodziny stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przemawia za tym niewysoki dochód rodziny wydatkowany na zaspokojenie niezbędnych potrzeb, brak zasobów finansowych, korzystanie ze środków pomocy społecznej, skromne warunki mieszkaniowe, stan zdrowia żony skarżącego i związane z tym koszty leczenia. W przedstawionej sytuacji skarżący spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.