II SA/Lu 156/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Fundacji [...] o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Muzeum Narodowego w Lublinie za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 października 2022 r. wydanego w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Lu 93/22 p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Pismem z dnia 25 lutego 2026 r. Fundacja [...] (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na niewykonanie przez Dyrektora Muzeum Narodowego w Lublinie (dalej jako: organ) wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 93/22, domagając się wymierzenia organowi grzywny lub orzeczenia od organu na jej rzecz sumy pieniężnej. W dniu 14 maja 2026 r. skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – wobec złożenia przez skarżącą jednoznacznego oświadczenia o cofnięciu skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.