II SA/Lu 1253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia sprostować uzasadnienie postanowienia z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1253/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w ten sposób, że do zdania: "Skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia" dopisać: "ponieważ nie podpisał skargi, ani nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi, a nadesłane w dniu 9 stycznia 2017 r. kserokopie skargi nie zostały przez niego własnoręcznie podpisane, ani poświadczone za zgodność z oryginałem".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), można z urzędu sprostować w postanowieniach niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlega zarówno sentencja, jak i uzasadnienie postanowienia (tak m. in. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2011 r., I OZ 60/11, CBOSA). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1253/16 o odrzuceniu skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wystąpiła niedokładność polegająca na niesprecyzowaniu, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ponieważ nie podpisał skargi ani nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi, a nadesłane w dniu 9 stycznia 2017 r. kserokopie skargi nie zostały przez niego podpisane, ani poświadczone za zgodność z oryginałem. Niedokładność ta stanowi oczywistą omyłkę, wymagającą sprostowania na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., gdyż nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie (postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., II FSK 445/09, Lex nr 742381). Z powyższych względów sąd orzekł, jak w sentencji.