II SA/Lu 1241/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a przyznać D. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się ze swojej emerytury w kwocie [...]złotych netto oraz emerytury męża w kwocie [...]złotych netto. Do skarżącej należy mieszkanie o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych udostępniane nieodpłatnie rodzinie. Mieszkanie nie jest obciążone hipotecznie. Skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wykazując wysokość stałych kosztów utrzymania koniecznego oświadczyła, że związane z nimi wydatki pochłaniają w całości dochody gospodarstwa domowego. Dlatego też nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki przyznania prawa pomocy unormowanej w tym przepisie wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnosi strona oraz ocenę wpływu ponoszenia tych kosztów na możliwość ponoszenia przez stronę kosztów utrzymania koniecznego. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skoro całość dochodów gospodarstwa domowego skarżącej pochłaniają wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego i ani ona ani mąż nie posiadają oszczędności to poniesienie kosztów sądowych w jakiejkolwiek wysokości spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej męża. Oceny tej nie zmienia posiadanie nieobciążonej hipotecznie nieruchomości udostępnianej nieodpłatnie rodzinie. Wysokość dochodu gospodarstwa domowego skarżącej wskazuje, że ewentualne zapożyczenie się skarżącej celem poniesienia kosztów sądowych stanowić będzie na tyle istotne obciążenia dochodu gospodarstwa domowego, iż uniemożliwi jej ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.