II SA/Lu 1104/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2024 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2023 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej oddala skargę.

K. B. (dalej jako "strona", "skarżący", "wnioskodawca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2023 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że postanowieniem Sądu Rejonowego [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 15 kwietnia 2022 r. sygn. akt [...] z dnia 15 kwietnia 2022 r. w trybie zarządzenia tymczasowego na czas trwania postępowania umieszczono małoletnią Z. B. ur. 24 marca 2013 r. u jej dziadka macierzystego H. K. na zasadach spokrewnionej rodziny zastępczej. W przedmiotowej sprawie organ w dniu 1 czerwca 2022 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia opłaty za pobyt Z. B. w rodzinnej pieczy zastępczej. Wnioskiem złożonym w dniu 10 czerwca 2022 r. skarżąca wystąpił do Starosty Chełmskiego o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej. Decyzją z dnia 20 września 2022 r. organ I instancji odmówił odstąpienia od ustalenia przedmiotowej opłaty. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego od ww. decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 listopada 2022 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku wniesionej przez skarżącego skargi Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Lu 5/23 uchylił zaskarżoną decyzję celem jednoznacznego ustalenia treści wniosku skarżącego, czy strona w dalszym ciągu podtrzymuje wniosek o odstąpienie od ustalenia opłaty, czy zainteresowana jest jego cofnięciem. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 czerwca 2023 r., uchyliło decyzję wydaną przez Starostę Chełmskiego z dnia 20 września 2022 r. dotyczącą odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt Z. B. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W toku postępowania organ I instancji ustalił, że skarżący zamieszkuje wspólnie z partnerką K. G. i wspólnym małoletnim dzieckiem N. B.. K. G. obecnie pracuje w sklepie spożywczym i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości [...] zł. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 28,57 ha przeliczeniowych, które stanowi jego źródło utrzymania. Organ I instancji mając na uwadze treść art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2023 roku, poz. 901 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. przyjmuje się że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 345 zł, stwierdził, że dochód z gospodarstwa rolnego, którego wnioskodawca jest właścicielem wynosi 9 856,65 zł miesięcznie. Z uwagi na prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego, do którego wlicza się: K. G. - partnerkę skarżącego oraz wspólne dziecko - N. B. łączny dochód rodziny wynosi 12 556,65 zł (dochód K. B. 9 856,65 zł + dochód K. G. 2 700 zł = 12 556,65 zł), co w przeliczeniu na 3 osobę wynosi 4 185,55 zł. W toku postępowania skarżący przedstawił orzeczenie KRUS o czasowej niezdolności do pracy w gospodarstwie ważne do dnia 31.10.2023 r. W orzeczeniu wskazano, że skarżący w wyniku dalszego leczenia rokuje odzyskanie zdolności do pracy. Wnioskodawca poinformował również, że od 24.12.2022 r. do dnia 01.01.2023r. przebywał na Oddziale Neurologicznym i Oddziale Udarowym z uwagi na przemijający niedowład lewostronny, napadowe migotanie przedsionków oraz przebyty zawał mózgu wywołany zatorem tętnic mózgowych. Dostarczył także kartę informacyjną z udzielonej pomocy ambulatoryjnej, która miała miejsce 21.09.2022 r. z uwagi na zawroty głowy i drętwienie lewej strony ciała. Obecnie skarżący leczy się kardiologicznie, do PCPR w C. dostarczył imienną fakturę na kwotę 361,55 zł potwierdzającą miesięczny wydatek z tytułu wykupu leków, brak informacji odnośnie stałego zalecenia zażywania środków farmakologicznych. W związku z faktem, że opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą solidarnie organ I instancji ponownie ustaliło sytuację ekonomiczną E. Ł. - matki biologicznej małoletniego dziecka umieszczonego w rodzinnej pieczy zastępczej. Po analizie dokumentów zebranych w w/w sprawie stwierdzono, że E. Ł. nadal przebywa w Areszcie Śledczym w L., w którym dorywczo podejmuje pracę zarobkową na poczet Aresztu Śledczego. Z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie, które w miesiącu maju 2023 r. wyniosło 817,63 zł. Ponadto dodatkowo w/w jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 0,8604 ha (przeliczeniowych 1 ha x 345 zł), z którego dochód wynosi 296,84 zł. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że łączny dochód E. Ł. wyniósł 1114,47 zł i nie przekroczył 300 % kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej określonego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej, które wynosi 776 zł x 300 % = 2 328 zł. Organ zauważył, że sytuacja finansowa E. Ł. nie uległa znacząco zmianie. Wyjaśniono także, że na podstawie uchwały Nr XV/129/2012 Rady Powiatu w C. z dnia 30 lipca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odraczania terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy następczej (Dz. Urz. Woj. Lubelskiego, poz. 2369) odstąpienie od ustalenia opłaty może nastąpić, jeżeli dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 300% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej tj. 600 zł x 300%= 1800 zł. Ponadto zgodnie z powołaną uchwałą organ może odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, w przypadku zaistnienia przynajmniej jednej z następujących okoliczności: wielodzietność, bezdomność, długotrwała lub ciężka choroba, bezrobocie, niepełnosprawność, zdarzenie losowe, sytuacja kryzysowa, przemoc w rodzinie, alkoholizm, narkomania, sieroctwo. Organ I instancji stwierdził, że pomimo problemów zdrowotnych skarżący w dalszym ciągu posiada i prowadzi gospodarstwo rolne. Nie wykazał on przesłanek mających wpływ na obniżenie dochodu z gospodarstwa. Oświadczył, że regularnie wpłaca alimenty na małoletnią Z. B. w wysokości 900 zł miesięcznie oraz ma zasądzone alimenty w kwocie 500 zł na drugie dziecko N. B., z którą wspólnie zamieszkuje wraz z partnerka K. G.. Zdaniem organu nawet przy uwzględnieniu stałych wydatków związanych z zakupem leków bądź zobowiązaniem alimentacyjnym, osiągany dochód w dalszym ciągu jest wyższy aniżeli granica dochodu pozwalająca na odstąpienie od ustalenia opłaty. Decyzja o odstąpieniu od ustalenia opłaty z innych przyczyn niż kryterium dochodowe jest uznaniowa i uwzględnia całokształt okoliczności danej sprawy. Organ I instancji stwierdził, że w analizowanym stanie faktycznym powołane powyżej okoliczności uzasadniają odmowę odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. W wyniku rozpatrzeniu odwołania strony decyzją z dnia 11 października 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, organ odwoławczy przytoczył treść mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1426 ze zm.) oraz wskazał, że organ I instancji dokonując wyliczenia dochodu strony nie uwzględnił faktu, iż wnioskodawca płaci alimenty na Z. B.. Powyższe nie ma jednak, zdaniem Kolegium wpływu na wynik rozstrzygnięcia bowiem nawet po pomniejszeniu dochodu o kwoty płaconych alimentów w dalszym ciągu dochód na osobę w rodzinie nie spełnia kryterium dochodowego wyznaczonego przez § 2 ust. 1 uchwały Rady Powiatu w C. z dnia 30 lipca 2012 r. Nr XV/129/2012. Wskazano również , że w dniu 12 czerwca 2023 r. wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne wobec K. B. o zaległe i bieżące alimenty na rzecz Z. B.. Kolegium wyjaśniło, że decyzja w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzime zastępczej jest decyzją uznaniową, a organ I instancji dokonał w sposób prawidłowy zbadania zebranego materiału dowodowego oraz jego oceny i wyciągnął poprawne wnioski, zaś wydana decyzja zawierała uzasadnienie faktyczne i prawne. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego, ani procesowego i nie można również dopatrzeć się przekroczenia granic uznania administracyjnego. Podkreślono, że przyczynianie się do utrzymywania niesamodzielnego dziecka stanowi obowiązek rodzica egzekwowany przez prawo. Fakt posiadania przez stronę orzeczenia Lekarza Orzecznika KRUS z dnia 29 marca 2023 r. o czasowej niezdolności do pracy do dnia 31 października 2023 r. nie stanowi, zdaniem Kolegium wystarczającej przesłanki do zastosowania ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia należności za pobyt córki w pieczy zastępczej. Tym bardziej, że w orzeczeniu tym wskazano, że w wyniku rehabilitacji leczniczej skarżący odzyska zdolność do pracy. Podkreślono, że działając w granicach uznania administracyjnego, organ może, ale nie musi uwzględnić wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty. Kolegium stwierdziło, że rozpoznając wniosek strony organ I instancji zasadnie uznał, że brak jest przesłanek by odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr XV/129/2012 Rady Powiatu w C.. W ocenie Kolegium organ I instancji zbadał sytuację rodziców dziecka pod względem przesłanek odstąpienia od ustalenia opłaty zgodnie z § 2 uchwały. Na tej podstawie czyniąc dokładne wyliczenia dochodu prawidłowo uznał, że nie zaistniała przesłanka do odstąpienia od ustalenia tejże opłaty w stosunku do skarżącego z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego. Natomiast taka podstawa do odstąpienia miała miejsce w stosunku do matki dziecka, ponieważ jako osoba samotnie gospodarująca E. Ł. uzyskuje dochód nieprzekraczający 300 % kryterium dochodowego. Kolegium stwierdziło, że w tej sytuacji organ odmówił ojcu dziecka odstąpienia od ustalenia opłaty. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu skarżący podniósł, że nie jest jego celem odstąpienie od opłaty za pobyt dziecka w rodzinie pieczy zastępczej. Zakwestionował, że matka dziecka nie została obciążona taką opłatą. Zdaniem skarżącego matka dziecka powinna być obciążona połową takiej opłaty, co nie stanowiłoby odczuwalnych dla niej skutków. Skarżący zakwestionował również sposób wyliczenia dochodu z gospodarstwa rolnego na podstawie art. 8 ust. 9 ustawy o pomocy społecznej przedstawiając koszty ponoszone w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Skarżący podkreślił, że chciałby aby oboje rodzice ponosili solidarnie koszty utrzymania dziecka, tym bardziej, że w ocenie skarżącego matkę dziecka stać na ponoszenie połowy ustalonych kosztów. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia przez organ wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 2 stycznia 2024 r. skarżący ponownie podniósł zarzut dotyczący zastosowania przelicznika dochodu uzyskiwanego z gospodarstwa rolnego. Wskazał na obowiązek alimentacyjny wobec dziecka w kwocie 600 zł oraz fakt urazu prawego barku i braku możliwości uprawy gospodarstwa. Zdaniem skarżącego realny dochód jaki posiada nie ma nic wspólnego z dochodem przyjętym przez Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sąd rozpoznał przedmiotową sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1364 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że skarga podlega oddaleniu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej – dalej jako "ustawa". Zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 tej ustawy - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka. Opłatę, o której mowa w ust.1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej (ust. 1 a). Za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie (ust. 2). Przedmiotową opłatę ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (ust. 6). W myśl art. 194 ustawy opłatę, ustala w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo - terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym (ust.1). W myśl ust. 2 tego przepisu rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty. Stosownie do art. 194 ust. 3 ustawy starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa powyżej, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia przedmiotowej opłaty. Rada Powiatu w C. w dniu 30 lipca 2012 r. podjęła uchwałę Nr XV/129/2012, którą określiła szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Jak wynika z § 2 ust. 1 uchwały odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej może nastąpić, jeżeli: dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 300 % kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej na osobę w rodzinie; dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza 300 % kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej na osobę samotnie gospodarującą. Ust. 2 tego przepisu stanowi, że w sytuacji, kiedy dochód na osobę w rodzinie lub dochód osoby samotnie gospodarującej przekracza kwoty wskazane w ust. 1, można odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, w przypadku zaistnienia przynajmniej jednej z następujących okoliczności: 1) wielodzietność; 2) bezdomność; 3) długotrwała lub ciężka choroba; 4) bezrobocie; 5) niepełnosprawność; 6) zdarzenia losowe lub sytuacja kryzysowa; 7) przemoc w rodzinie; 8) alkoholizm i narkomania; 9) sieroctwo. Odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej poza przypadkami wymienionymi w ust. 1 i ust. 2 może nastąpić, jeżeli: 1) nieznane jest miejsce pobytu osoby zobowiązanej; 2) osoba zobowiązana przebywa poza granicami kraju; 3) rodzic dziecka jest małoletni (ust.3). Po analizie zebranego materiału dowodowego Sąd uznał stanowisko organu za prawidłowe. Wyjaśnić trzeba, że przepisy obowiązującego prawa miejscowego, to jest uchwała Rady Powiatu w C. z 30 lipca 2012 r., jasno określają jakie kryteria należy spełnić aby organ mógł zastosować ulgę w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty. Z powyższego wynika, że podstawowym warunkiem do otrzymania ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty jest to aby dochód osoby zobowiązanej do ponoszenia tej opłaty na przekraczał 300% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej na osobę w rodzinie. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organy prawidłowo dokonały ustalenia dochodu skarżącego. Z akt administracyjnych niespornie wynika, że skarżąca kryterium to przekracza. Wbrew zarzutom skargi wskazać należy, że ugruntowane jest stanowisko doktryny i orzecznictwa, z którego wynika, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości ustalenia dochodu z gospodarstwa rolnego w innej wysokości niż określona w art. 8 ust. 9 u.p.s., nawet jeśli faktyczny dochód z tego tytułu nie jest uzyskiwany. Dla ustalenia dochodu na potrzeby postępowania w sprawach świadczeń z pomocy społecznej nie ma znaczenia, jakie rzeczywiste dochody osiągane są z gospodarstwa rolnego ani czy grunt jest w ogóle uprawiany. Decydują tytuł własności lub posiadania gruntu oraz jego zaklasyfikowanie. Należy wyjaśnić, że ustawodawca przyjął fikcję prawną, zgodnie z którą posiadanie gruntu rolnego oznacza jednoczesne uzyskiwanie dochodu. A zatem w celu ustalenia prawa do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej należy przyjąć, że każdy właściciel/każdy posiadacz samoistny nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego uzyskuje dochód miesięczny w wysokości 345 zł z hektara przeliczeniowego, niezależnie od tego, w jaki sposób korzysta z tej nieruchomości lub w jaki sposób nią rozporządził (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 marca 2020 r., sygn. III SA/Gd 828/19, wyrok WSA w Lublinie z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. III SA/Lu 636/18, czy wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. III SA/Kr 348/20, opubl. w CBOSA). Wskazać należy, że analiza akt sprawy potwierdza również, że skarżący nie spełnia pozostałych warunków wymienionych w § 2 ust.2 i 3 uchwały rady powiatu, które kwalifikowałyby go do ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Prawidłowo również organy oceniły sytuację zdrowotną skarżącego. Przedstawiona dokumentacja wskazuje na czasowy charakter niezdolności skarżącego do pracy. Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez skarżącego kwestii solidarnego ponoszenia opłat przez oboje rodziców wyjaśnić należy, że rodzice w ramach wewnętrznych ustaleń podejmują działania dotyczące ponoszenia tej odpłatności. Inaczej mówiąc skarżący, który uznaje, że matka dzieci winna również partycypować w tych opłatach może wystąpić z roszczeniem w stosunku do niej, przy czym działania te podejmowane są na gruncie unormowań cywilnoprawnych. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę procedujące w sprawie organu obu instancji działały na podstawie i w granicach obowiązującego prawa (art. 6 k.p.a.), w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się wyrażonymi w art. 8 k.p.a. zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W sposób wyczerpujący ustaliły stan faktyczny sprawy (art. 7 k.p.a.), zebrały i oceniły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.), a uzasadnienia wydanych rozstrzygnięć odpowiadają wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Strona miała zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 k.p.a.). W tym miejscu zauważyć należy, że nie powinno się odstępować od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w instytucji pieczy zastępczej, jeżeli osoba zobowiązana jest w stanie płacić za jego pobyt w placówce. Stosowanie bowiem odmiennych zasad godzi w idee i cele pomocniczości pomocy społecznej, a jest to de facto forma pomocy społecznej. Takie odstąpienie byłoby sprzeczne z zasadą pomocniczości, przerzuca bowiem na jednostki samorządu terytorialnego i obywateli koszty utrzymania osób przebywających w instytucji pieczy, w sytuacji gdy ich prawni opiekunowie są samowystarczalni pod względem finansowym i mogą je utrzymywać. Nie można bowiem doprowadzać do sytuacji, w której obowiązki członków rodziny w zakresie pokrywania kosztów pobytu jej członka w instytucji pieczy zastępczej byłyby w sposób zbyt swobodny i nieznajdujący uzasadnienia w wyjątkowych okolicznościach przerzucane na jednostki samorządu terytorialnego, powodując nadmierne obciążenie sektora finansów publicznych, a w konsekwencji całego społeczeństwa. (por. np. wyroki WSA: w Szczecinie z dnia 15 maja 2014 r., sygn. II SA/Sz 66/14; w Opolu z dnia 20 marca 2014 r., sygn. II SA/Op 76/14 i inne). Reasumując stwierdzić należy, że wydane w sprawie decyzje uwzględniły obowiązujące przepisy prawa, jak również orzekające organy administracji publicznej w sposób prawidłowy oceniły sytuację rodzinną i majątkową skarżącego biorąc pod uwagę, że posiadany przez niego dochód, znacznie przekracza wskazane w przepisach kryterium dochodowe. Nie naruszyły przy tym przepisów postępowania, uzasadniając swoje stanowisko w sposób wyczerpujący. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.