II SA/Łd 918/25

Dnia 8 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Jarosław Czerw, , Protokolant Pomocnik sekretarza Dominika Jaśkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 września 2025 r. znak: SKO.4177.8.2025 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oddala skargę. AA

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, decyzją z 29 września 2025 r., działając na podstawie art. 47 ust. 2, 3, 5 i 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023r. poz. 1587, ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Starosty Zgierskiego z 20 czerwca 2025 r. w sprawie cofnięcia M. G., prowadzącemu działalność gospodarczą M. G. z siedzibą w G. bez odszkodowania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], udzielonego decyzją Starosty Zgierskiego z 1 czerwca 2016 r., zmienioną decyzją z 28 października 2022 r. W uzasadnieniu Kolegium przypomniało, że Starosta Zgierski decyzją z 1 czerwca 2016 r., zmienioną decyzją z 28 października 2022 r. zezwolił przedsiębiorcy M. G. na prowadzenie zbierania odpadów innych niż niebezpieczne (w tym złomu), pod określonymi w decyzji warunkami. W dniu 31 października 2024 r. pracownicy organu pierwszej instancji przeprowadzili oględziny w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Kontrola w zakresie przestrzegania warunków zezwolenia na zbieranie odpadów trwała w okresie od 31 października 2024 r. do 28 stycznia 2025 r., zaś z przeprowadzonych czynności sporządzono protokół kontroli przedsiębiorcy – [...] M. G. W wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że przedsiębiorca nie spełnia warunków zawartych w decyzji Starosty Zgierskiego z 1 czerwca 2016 r., w zakresie: 1) miejsc magazynowania odpadów, gdyż odpady zgromadzone są na utwardzonym placu magazynowym (PM) wskazanym w dokumentacji do wydania zezwolenia, jak również na pozostałym terenie, zarówno w zachodniej, jak i wschodniej części działki [...]; 2) sposobów magazynowania odpadów, gdyż odpady magazynowane są w sposób nieselektywny, chaotyczny, bez oznaczeń bądź oznakowane w sposób niejednoznaczny, co jest widoczne na sporządzonej podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 31 października 2024 roku dokumentacji fotograficznej; 3) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, gdyż przedsiębiorca przekraczał tę masę w dniach: - w przypadku odpadu o kodzie 150104 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 1 stycznia 2024 roku, 31 października 2024 roku, 5 grudnia 2024 roku, - w przypadku odpadu o kodzie 170401 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 31 października 2024 roku, 5 grudnia 2024 roku, - w przypadku odpadu o kodzie 170402 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 1 stycznia 2024 roku, 31 października 2024 roku, 5 grudnia 2024 roku, - w przypadku odpadu o kodzie 170403 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 31 października 2024 roku, - w przypadku odpadu o kodzie 170404 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 31 października 2024 roku, - w przypadku odpadu o kodzie 170405 - w dniach 1 stycznia 2023 roku, 1 stycznia 2024 roku, 31 października 2024 roku, 5 grudnia 2024 roku; 4) maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, gdyż przedsiębiorca przekraczał maksymalna łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie w dniach 1 stycznia 2023 roku, 1 stycznia 2024 roku, 31 października 2024 roku, 5 grudnia 2024 roku; 5) Jednocześnie Przedsiębiorca spełnia warunki w/w zezwolenia na zbieranie odpadów, w zakresie maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w okresie roku oraz maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w okresie roku. 6) W wyniku kontroli stwierdzono również, iż ewidencja odpadów prowadzona jest w sposób nierzetelny, budzący szereg wątpliwości co do jej zgodności ze stanem faktycznym. Mając powyższe na względzie Starosta Zgierski pismem z 17 lutego 2025 r. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia bez odszkodowania M. G. zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...]. Następnie organ pierwszej instancji pismem z 17 lutego 2025 r. wezwał stronę na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach do: 1. zaniechania naruszeń: - zaniechania naruszania przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach w zakresie działalności objętej zezwoleniem Starosty Zgierskiego na zbieranie odpadów, udzielonym decyzją Starosty Zgierskiego z dnia 1 czerwca 2016 roku, - zaniechania działania niezgodnie z wydanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, udzielonym decyzją Starosty Zgierskiego z 1 czerwca 2016 roku 2. Zobowiązał również stronę do: 1) prowadzenia ewidencji odpadów w sposób rzetelny, niebudzący wątpliwości co do jego zgodności ze stanem faktycznym, 2) magazynowania odpadów na utwardzonym placu magazynowym (PM) wskazanym w dokumentacji do wydania zezwolenia, 3) magazynowania odpadów w sposób selektywny i uporządkowany, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 roku w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1742), 4) oznaczenia wszystkich magazynowanych odpadów, zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia, 5) zaniechania przekraczania maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, 6) zaniechania przekraczania maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie. 3. Wyznaczył termin usunięcia nieprawidłowości: nie dłużej niż w ciągu 30 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Wezwanie zostało doręczone 21 lutego 2025r. Pismem z 11 marca 2025 r. zawiadomiono stronę o przeprowadzeniu 8 kwietnia 2025 r. oględzin na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...]. Podczas. oględzin ustalono, że: - na utwardzonym placu magazynowym PM (utwardzonym obszarze magazynowania odpadów] gromadzone były następujące rodzaje odpadów: - 170401 - Miedź, brąz, mosiądz - odpady te zgromadzone były w zamykanym, dużym, brązowym kontenerze w pojemnikach i na regałach oraz luzem; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były w dużym, otwartym, szarym kontenerze; - 170404 - Cynk - odpady te zgromadzone były w małym, metalowym, otwartym kontenerze; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były w metalowym, ażurowym, otwartym pojemniku, oznakowanym kodem odpadu 170405; - 170404 - Cynk - odpady te zgromadzone były w metalowym, ażurowym, otwartym pojemniku, oznakowanym kodem odpadu 170404; - 170405 - Żelazo i stal - odpady w postaci metalowych wózków sklepowych, ustawionych w uporządkowany sposób; - 170402 - Aluminium - odpady zgromadzone były luzem i w big-bagach, w wyznaczonym boksie wykonanym z panelu ogrodzeniowego; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były w wyznaczonym boksie luzem, w big-bagach oraz w skrzynio-paletach, w wyznaczonym boksie wykonanym z panelu ogrodzeniowego; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były w dużym, otwartym, zielonym kontenerze; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były luzem w dwóch stosach, oddzielonych od siebie murem oporowym; - 170405 - Żelazo i stal - odpady zgromadzone były w dużym, otwartym, zielonym kontenerze oraz w małym, metalowym, otwartym kontenerze. Wszystkie w/w odpady były poprawnie oznakowane tabliczkami informującymi o kodach i rodzajach odpadów. Odpady zgromadzone były w sposób selektywny i uporządkowany. Na ww. placu PM znajdowały się: - cztery metalowe, otwarte, puste pojemniki oznakowane kodem odpadu 170405; - brązowo - zielony, duży, zamykany kontener oznaczony napisem wskazującym, że stanowi własność firmy [...] M. G.; kontener ten był zamknięty; - metalowe pojemniki do magazynowania odpadów o kodach 170402,170401. Dodatkowo w okolicach północno - zachodniego narożnika działki znajdowały się 3 puste beczki oznaczone kodem odpadu 170405 - Żelazo i stal. We wschodniej części nieruchomości: - przed budynkiem socjalno - biurowym od strony ul. [...] znajdowały się przedmioty oznakowane w sposób wskazujący, iż stanowią one własność prywatną firmy [...]. Były to np. ciągnik, elementy ogrodzenia, kostka brukowa ułożona na palecie; - za budynkiem socjalno - biurowym w kierunku południowym znajdowały się: duży, niebieski, zamykany kontener, betoniarka, łopaty, taczka, puste worki big-bag. Przedmioty te były oznakowane tabliczkami wskazującymi, iż stanowią one własność firmy[...]; - przemieszczając się w kierunku południowym, znajdował się niebieski, duży, zamknięty kontener, oznakowany na drzwiach wejściowych w sposób wskazujący, iż stanowi własność firmy [...]. Na zachodniej ścianie w/w kontenera umieszczona była tabliczka wskazująca, iż miejsce zlokalizowane przed kontenerem to miejsce magazynowania odpadów o kodzie 150104 - Opakowania z metali, jednakże nie znajdowały się tam żadne odpady. Od zachodniej strony w/w kontenera zlokalizowany był boks wykonany z paneli ogrodzeniowych. Na panelu umieszczone były tabliczki wskazujące, iż również boks stanowi miejsce magazynowania odpadów o kodzie 150104 - Opakowania z metali, jednakże boks był pusty i nie znajdowały się w nim żadne odpady; Dalej w kierunku południowym usytuowany był budynek warsztatowo - garażowy z wiatą. Budynek ten był zamknięty. Pod wiatą zaś znajdowały się przedmioty stanowiące własność prywatną firmy , nie podlegające pod skup złomu. Były to np. waga, szafa, stół metalowy, rower; w południowej części działki na terenie porośniętym częściowo trawą znajdowały się podkłady betonowe, beczka metalowy kosz. Przedmioty te były nieoznakowane. Obecny przy dokonywaniu oględzin M. G. oświadczył, iż: - zbierane odpady są obecnie magazynowane wyłącznie po zachodniej stronie działki w obszarze PM. Również odpady o kodzie 150104 - Opakowania z metali, w przypadku ich obecności, są magazynowane w w/w obszarze PM; - brązowo - zielony kontener zlokalizowany na trenie obszaru magazynowania odpadów PM stanowi własność prywatną i nie służy do magazynowania odpadów; - duży niebieski kontener oraz betoniarka nie są wykorzystywane w związku z działalnością polegającą na zbieraniu odpadów; - puste big - bagi, taczka, łopaty są używane podczas prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów i nie stanowią odpadów; - przedmioty zgromadzone przed budynkiem socjalno-biurowym od strony ul. [...] oraz pod wiatą przy budynku warsztatowo - garażowym stanowią własność prywatną nie związaną z działalnością polegającą na zbieraniu odpadów; - własność prywatną nie związaną z prowadzeniem zbierania odpadów stanowią również przedmioty znajdujące się na terenie porośniętym częściowo trawą, np. podkłady betonowe, beczka, metalowy kosz. Ponadto M. G. zadeklarował, że do 30 kwietnia 2025 roku zostaną zlikwidowane oznaczenia miejsc magazynowania odpadów o kodzie 150104 - Opakowania z metali znajdujące się po wschodniej stronie działki i przeniesione na teren obszaru magazynowania odpadów PM. Przedłożył również informację o stanie magazynu na dzień 8 kwietnia 2025 roku na godzinę 10:33, sporządzoną w oparciu o BDO. Wg w/w informacji stan magazynu na dzień 8 kwietnia 2025 roku na godzinę 10.33 przedstawiał się następująco: - odpad o kodzie 150104-0,0427 Mg, - odpad o kodzie 170401 - 0,1046 Mg, - odpad o kodzie 170402-0,4489 Mg, - odpad o kodzie 170403-0,0050 Mg, - odpad o kodzie 170404 - 0,2576 Mg, - odpad o kodzie 170405 - 13,3774 Mg. Postanowieniem z 25 kwietnia 2025 r. włączono jako dowód w sprawie protokół kontroli przedsiębiorcy z 26 marca 2025r. przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i pismo Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 27 marca 2025 r. Z powyższych dokumentów wynika, że Inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w dniach 21 lutego — 26 marca 2025 r. przeprowadzili kontrolę w podmiocie [...] M. G. w G. przy ul. [...]. W trakcie prowadzonej kontroli nie stwierdzono naruszeń. Podczas czynności stwierdzono, że podmiot magazynuje odpady w miejscach wskazanych w posiadanej decyzji, tj. decyzji Starosty Zgierskiego z 1 czerwca 2016 r. Miejsca magazynowania odpadów oznaczone były kodami odpadów w sposób prawidłowy. Ilość odpadów magazynowanych na terenie skupu nie przekraczała maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie. W celu weryfikacji realizacji wezwania do zaniechania naruszeń z 17 lutego 2025 r. organ pierwszej instancji 25 kwietnia 2025 r. pozyskał z systemu BDO prowadzone przez M. G. działającego pod firmą [...] M. G. karty ewidencji odpadów. Zapisy zawarte w kartach ewidencji odpadów wskazują, że strona: - nadal przekracza maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie względem posiadanego zezwolenia. Dotyczy to następujących rodzajów magazynowanych odpadów, tj. 150104 - Opakowania z metali, 170401 - Miedź, brąz, mosiądz, 170402 - Aluminium, 170405 - Żelazo i stal, - nadal przekracza maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie względem posiadanego zezwolenia. Pod uwagę wzięto stany magazynowe odpadów wynikające z kart ewidencji odpadów w systemie BDO na dzień 8 kwietnia 2025 roku, tj. na dzień przeprowadzenia ponownych oględzin przez służby Starosty Zgierskiego oraz na dzień 25 kwietnia 2025 roku, tj. na dzień pozyskania kart z systemu BDO. W tabeli przedstawiono szczegółowe dane wynikające z pozyskanych kart ewidencji odpadów. W wyniku powyższego Starosta Zgierski ww. decyzją z 20 czerwca 2025 r. orzekł o cofnięciu M. G. bez odszkodowania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], wskazując, że cofnięcie zezwolenia decyzji powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem, a wykonanie decyzji nastąpi poprzez: usunięcie odpadów i negatywnych skutków w środowisku, w ramach prowadzonej działalności objętej w/w zezwoleniem, na własny koszt, w sposób zgodny z przepisami ustawy o odpadach, w terminie 21 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz przedłożenie Staroście Zgierskiemu dowodów, w tym dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów, potwierdzających wykonanie przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków związanych z usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i usunięciem negatywnych skutków w środowisku w ramach prowadzonej działalności, w terminie 30 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W dalszej części uzasadnienia Kolegium podkreśliło, że czynności kontrolne przeprowadzone 8 kwietnia 2025r., wykazały że wszystkie odpady były poprawnie oznakowane tabliczkami z kodami rodzajów odpadów. Odpady zgromadzone były w sposób selektywny i uporządkowany. Ponadto znajdowały się na terenie nieruchomości inne przedmioty np. 4 puste pojemniki metalowe, brązowo-zielony duży kontener, 3 puste beczki, betoniarka, taczka, łopaty. W celu weryfikacji realizacji wezwania do zaniechania naruszeń z 17 lutego 2025 r. pozyskano z systemu BDO karty ewidencji odpadów. Zapisy zawarte w kartach ewidencji odpadów wskazują, że strona: - nadal przekracza maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie względem posiadanego zezwolenia. Dotyczy to następujących rodzajów magazynowanych odpadów: 150104 - Opakowania z metali, 170401 - Miedź, brąz, mosiądz, 170402 - Aluminium, 170405 - Żelazo i stal, - nadal przekracza maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie względem posiadanego zezwolenia. Ponadto jak ustalił organ pierwszej instancji stany magazynowe na dzień 8 kwietnia 2025 r. poszczególnych rodzajów odpadów oraz wszystkich rodzajów odpadów łącznie wynikające z kart ewidencji odpadów zamieszczonych w systemie BDO, znacznie różnią się od stanów magazynowych przedstawionych przez przedsiębiorcę podczas oględzin w dniu 8 kwietnia 2025 r. co przedstawia tabela Wobec tego, w konkluzji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż, z uwagi na przekraczanie przez posiadacza odpadów, określonych w zezwoleniu maksymalnych mas magazynowanych odpadów oraz prowadzenie ewidencji odpadów w sposób wskazujący na jej niezgodność ze stanem faktycznym, naruszając warunki zezwolenia na zbieranie odpadów oraz art. 66 ust 1 ustawy o odpadach. Organ odwoławczy zaznaczył, że dokumenty ewidencji odpadów sporządza się za pośrednictwem indywidualnego konta w bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami. Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO), to system informatyczny, który służy do elektronicznego zarządzania danymi związanymi z odpadami i ich przepływem. System ten umożliwia rejestrowanie podmiotów gospodarczych, prowadzenie elektronicznej ewidencji odpadów i składanie sprawozdań. BDO ma na celu zwiększenie skuteczności gospodarki odpadami, uszczelnienie systemu i walkę z nielegalnym procederem, a tym samym poprawę poziomu recyklingu w Polsce. Zdaniem Kolegium, z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że strona naruszyła warunki zezwolenia udzielonego decyzją Starosty Zgierskiego z 1 czerwca 2016 r., zmienioną decyzją z 28 października 2022 r., w której określono: maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku oraz największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w miejscu magazynowania odpadów (na placu magazynowym), wynikającą z wymiarów miejsca magazynowania odpadów określając, iż całkowita pojemność (wyrażona w Mg) miejsca magazynowania (placu magazynowego) odpadów wynosi: 21303,89 Mg. Organ pierwszej instancji po ustaleniu, że strona narusza warunki określone w zezwoleniu na zbieranie odpadów, na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, pismem z 17 lutego 2025 r. wezwał stronę do usunięcia naruszeń w terminie 30 dni od daty doręczenia wezwania w tym: 1) prowadzenia ewidencji odpadów w sposób rzetelny, niebudzący wątpliwości co do jego zgodności ze stanem faktycznym, 2) magazynowania odpadów na utwardzonym placu magazynowym (PM) wskazanym w dokumentacji do wydania zezwolenia, 3) magazynowania odpadów w sposób selektywny i uporządkowany, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 roku w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów, 4) oznaczenia wszystkich magazynowanych odpadów, zgodnie z przepisami w/w rozporządzenia, 5) zaniechania przekraczania maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie, 6) zaniechania przekraczania maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie. Kolegium stwierdziło, iż strona usunęła część nieprawidłowości wskazanych w powyższym wezwaniu, co potwierdziły przeprowadzone kontrole zarówno przez pracowników organu pierwszej instancji jak i pracowników Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska. Jednakże jak wykazało przeprowadzone postępowanie strona przekracza określone w zezwoleniu maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów (opakowania z metali, miedź, brąz i mosiądz, aluminium oraz żelazo i stal), które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie co potwierdziły dane zawarte w BDO. Przeprowadzone postępowanie wykazało również, iż strona prowadzi ewidencję odpadów w sposób wskazujący na jej niezgodność ze stanem faktycznym - poszczególne rodzaje odpadów oraz wszystkie rodzaje odpadów łącznie wynikające z kart ewidencji odpadów zamieszczonych w systemie BDO, znacznie różnią się od stanów magazynowych przedstawionych przez przedsiębiorcę podczas oględzin 8 kwietnia 2025 r. W konsekwencji Kolegium zgodziło się z organem pierwszej instancji, że po ustaleniu, iż strona narusza warunki zezwolenia w opisanym powyżej zakresie zatem organ zobowiązany był do wydania decyzji na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach tj. decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów bez odszkodowania, określając termin jej wykonania. Zdaniem Kolegium argumenty podnoszone przez stronę cyt.: "Przy ustalaniu masy zgromadzonych odpadów w ocenie strony należy podnieść ważną kwestię wynikającą ze specyfiki prowadzonej działalności i warunków jej prowadzenia. Otóż zbierający odpady na podstawie zawartych umów korzysta z transportu i kontenerów typu KP należących do zewnętrznych odbiorców i jest uzależniony od sprawności logistycznej tychże odbiorców. Procedura obowiązująca o odwołującej się strony, ale także chyba u zdecydowanej większości małych skupów złomu jest taka, że z chwilą zbliżania się do zapełnienia podstawionego kontenera złomem strona zawiadamia odbiorcę o konieczności zabrania zapełnionego kontenera i podstawienia w jego miejsca kontenera pustego przy użyciu samochodów typu hakowiec. Bardzo często zdarza się, że ten transport znacznie się opóźnia z 17 przyczyn niezależnych od odwołującej się strony, a leżących po stronie odbiorcy. Tymi przyczynami są często awaria pojazdu, brak wolnych kontenerów, choroba kierowcy, urlopy, serwisy, okresowe, badanie urządzeń przez UDT, etc. Są to więc okoliczności, na które strona nie ma wpływu, zaś może ponosić negatywne konsekwencje za działania podmiotów trzecich, nad którymi przecież nie ma żadnej kontroli" pozostają bez wpływu na wynik sprawy bowiem na podmiocie prowadzącym działalność w zakresie zbierania odpadów ciąży obowiązek zorganizowania tak działalności, aby działalność ta była prowadzona zgodnie z obowiązującym i przepisami i wydanym zezwoleniem. W skardze M. G. zarzucił naruszenie: - art. 140, w zw. z art. 11, art. 12 , art. 8, art. 7 i art. 6, w zw. z art. 107 § 1 i § 3 oraz art. 77 k.p.a., poprzez błędne ustalenia faktyczne, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że naruszenia, do których usunięcia skarżący został wezwany 17 lutego 2025 r. z terminem wykonania na 25 marca 2025 r. nie zostały usunięte mimo, że kontrola Łódzkiego WIOŚ, potwierdzona protokołem z 26 marca 2025r. nie stwierdziła u skarżącego żadnych naruszeń związanych z prowadzoną działalnością w zakresie zbierania odpadów, rażąco odmiennych ustaleń organu I i II instancji w porównaniu z wynikami kontroli WIOŚ, mającymi odzwierciedlenie w protokole kontroli z 26 marca 2025 r., a także poprzez ustalenia faktyczne o przekroczeniu mas odpadów zebranych w miesiącu kwietniu 2025 r. w oparciu o multipikowanie ilości odpadów o różnych kodach odpadów, co wynika z załączonych kart przekazania odpadów i kart ewidencji odpadów, poczynienie ustaleń jedynie w oparciu o karty przekazania odpadów w BDO bez odniesienia do faktycznej ilość odpadów, które były magazynowane, a także pominięcie, że prowadzona przez skarżącego działalność ma tą specyfikę, że zbierający odpady na podstawie zawartych umów korzysta z transportu i kontenerów typu KR należących do zewnętrznych odbiorców i jest uzależniony od sprawności logistycznej tychże odbiorców, a nadto że przy ustalaniu masy odpadów zgromadzonych na placu w danej chwili należy odjąć ilość odpadów w kontenerach przeznaczonych do odbioru już po awizacji zlecenia odbioru u odbiorcy, a nadto pomięcie faktu, że skarżący zbiera tylko odpady w postaci metali, nieszkodliwych dla środowiska, że jego działaniem nie została spowodowana żadna szkoda, a nawet brak było zagrożenia jakąkolwiek szkodą środowiskową, które to okoliczności nie zostały omówione przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a ustosunkowanie się do poniesionych zarzutów nastąpiło pobieżnie, jak również pominięcie, że skala działalności i masy zbieranych odpadów przez skarżącego były niewielkie, a tym samym niewielkie były również ewentualne uchybienia, które w żadnym razie nie powinny skutkować tak daleko sięgającą sankcją jak cofnięcie zezwolenia na zbieranie odpadów, tym bardziej, że skarżący nie był wcześniej karany za żadne uchybienia związane z prowadzoną działalnością odpadową; - art. 47 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu, że możliwe jest cofnięcie skarżącemu zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na zbieraniu odpadów, mimo że skarżący w 30 dniowym terminie zakreślonym przez organ w wezwaniu z 17 marca 2025 r. do usunięcia naruszeń naruszenia te usunął, co potwierdziła kontrola Łódzkiego WIOŚ i protokół z w/w kontroli z 26 marca 2025r., w którym nie dopatrzono się po stronie skarżącego żadnych nieprawidłowości w prowadzeniu działalności odpadowej, a tym samym brak było przesłanki wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia, gdyż skarżący nieprawidłowości usunął w terminie, zaś ewentualne nowe naruszenia z kwietnia 2025 r. (co do których skarżący uznaje, że nie miały w takim zakresie miejsca) nie mogą stanowić już podstawy do cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów, a także zastosowanie wobec skarżącego najsurowszej sankcji polegającej na cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, mimo że dotychczas skarżący nie był nigdy karany za nieprawidłowości związane z prowadzoną działalnością i nigdy nawet nie została mu wymierzona jakakolwiek kara za jakiekolwiek uchybienia w zakresie posiadanej decyzji, gospodarki odpadami czy w zakresie naruszenia ochrony środowiska, co jest szczególnie krzywdzące dla skarżącego. Wobec powyższego wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne określony jest przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracyjnych, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ocenie sądu materiał dowodowy istotny dla sprawy jest zebrany kompletnie i został przez organy wnikliwie i prawidłowo oceniony. Nie zasługują zatem na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Istotne z punktu widzenia zastosowania normy prawnej elementy stanu faktycznego zostały przez organy obu instancji prawidłowo i w sposób wyczerpujący ustalone, zaś w uzasadnieniu skarżonej decyzji odwołano się do tych dowodów, które pozwoliły stan faktyczny ustalić. Zebrane dowody zostały przez organ rzetelnie przeanalizowane, a motywy oceny zostały jasno i przejrzyście przez organ przedstawione. W sprawie wzięto pod uwagę również dowody wskazywane przez skarżącego, a kompleksowa analiza zebranego materiału dowodowego prowadzi do jednoznacznych konstatacji sformułowanych przez Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że strona wprawdzie usunęła część stwierdzonych nieprawidłowości wynikających z wezwania z 17 lutego 2025 r., co potwierdziły przeprowadzone kontrole zarówno przez pracowników organu pierwszej instancji jak i pracowników Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, jednakże jak wykazało przeprowadzone postępowanie nadal przekracza określone w zezwoleniu maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów (opakowania z metali, miedź, brąz i mosiądz, aluminium oraz żelazo i stal), które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie co potwierdziły dane zawarte w BDO. Przeprowadzone postępowanie wykazało również, iż strona prowadzi ewidencję odpadów w sposób wskazujący na jej niezgodność ze stanem faktycznym - poszczególne rodzaje odpadów oraz wszystkie rodzaje odpadów łącznie wynikające z kart ewidencji odpadów zamieszczonych w systemie BDO, znacznie różnią się od stanów magazynowych przedstawionych przez przedsiębiorcę podczas oględzin 8 kwietnia 2025 r. Wobec tego sąd podziela stanowisko organu, że mimo wystosowania wezwania do niezwłocznego zaniechania wskazanych naruszeń, strona wszystkich nieprawidłowości nie usunęła i to nie tylko w zakreślonym przez organ terminie, ale nawet po upływie tegoż terminu nie zaprzestała naruszania warunków udzielonego jej zezwolenia. W myśl art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. Termin "niezwłoczne zaniechanie naruszeń" należy rozumieć jako niemal natychmiastowy, a wyznaczenie terminu do usunięcia nieprawidłowości powinno uwzględniać rodzaj stwierdzonych naruszeń i czas konieczny do ich jak najszybszego usunięcia. W przedmiotowym wypadku organ wyznaczył stronie termin 30 dni, co należy ocenić jako czasokres oczywiście wystarczający do usunięcia wszystkich stwierdzonych nieprawidłowości. Tymczasem część nieprawidłowości nie została usunięta nie tylko w zakreślonym terminie, ale występowała także w kolejnych tygodniach. Mając na względzie powoływanie się przez skarżącego na ustalenia wynikające z protokołu kontroli przedsiębiorcy z 26 marca 2025 r. przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska i pismo Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z 27 marca 2025 r. wskazać należy, że ustalenia te nie podważają w istocie treści dowodów zebranych przez organy, w tym treści dokumentów z bazy BDO. Powyższe dokumenty dotyczą jedynie okresu między 21 lutego a 26 marca 2025 r. natomiast organ pod uwagę wziął stany magazynowe odpadów wynikające z kart ewidencji odpadów w systemie BDO na dzień 8 kwietnia 2025 r. oraz na dzień 25 kwietnia 2026 r. z których wynika, że skarżący nadal przekracza określone w zezwoleniu maksymalne masy poszczególnych rodzajów odpadów (opakowania z metali, miedź, brąz i mosiądz, aluminium oraz żelazo i stal), które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie. Nadto prowadzi ewidencję odpadów w sposób wskazujący na jej niezgodność ze stanem faktycznym. Ustaleń tych skarżący skutecznie nie podważył. Nie jest w tym kontekście także zasadny zarzut, że zdarzenia, które miały miejsce po kontroli Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, powinny być objęte innym postępowaniem. Otóż zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach, w przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo wezwania nadal narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub gdy prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania. Z powyższego wynika, że naruszania przepisów ustawy o odpadach czy działania niezgodnego z wydanym zezwoleniem, po ich chwilowym zaprzestaniu nie można kwalifikować jako nowego naruszenia przepisów. Jest to nadal naruszenie przepisów ustawy i działanie niezgodnie z wydanym zezwoleniem, mimo wystosowanego wezwania, co w świetle zacytowanego przepisu uzasadnia cofnięcie bez odszkodowania zezwolenia na zbieranie odpadów. Sąd podkreśla, że w realiach sprawy kluczowe znaczenie ma powyższe wezwanie z 17 lutego 2025 r. do usunięcia naruszeń, o którym stanowi art. 47 ust. 1 ustawy. Wezwanie to jest etapem (elementem) procedury zmierzającej do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jest pismem kierowanym do strony w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie, a jego celem jest doprowadzenie do przestrzegania prawa przez podmiot prowadzący działalność związaną z odpadami, w sytuacji, gdy w wyniku poczynionych w postępowaniu ustaleń stwierdzone zostanie, że działalność ta jest prowadzona z naruszeniem warunków pozwolenia lub przepisów prawa. Podstawą uruchomienia procedury cofnięcia zezwolenia jest zatem zachowanie posiadacza odpadów, który narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem. W razie stwierdzenia takiego zachowania organ wzywa posiadacza odpadów do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając mu termin na usunięcie nieprawidłowości (por. wyrok NSA z 12 marca 2019 r., II OSK 1055/17). Wezwanie do usunięcia naruszeń, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy jest czynnością organu, która jest podejmowana jednorazowo. Z zebranych akt sprawy wynika, że wezwanie takie zostało skutecznie doręczone skarżącemu. Bezspornie zaskarżone decyzje wydane zostały po uprzednim wezwaniu do zaprzestania naruszeń, a czynności organów związane były z weryfikacją, czy wezwanie zostało prawidłowo wykonane. W tym stanie rzeczy, w ocenie sądu materiał dowodowy potwierdził, że skarżący we wskazanym wyżej zakresie nie zastosował się do wystosowanego doń wezwania, o jakim mowa w art. 47 ust. 1 ustawy. Organ był zatem zobowiązany wydać decyzję o cofnięciu udzielonego zezwolenia. Ustawodawca nie dopuszcza, bowiem uznaniowości czy dowolności organu w kwestii podejmowania decyzji o cofnięciu zezwolenia w trybie art. 47 ustawy, bowiem jak wskazano powyżej decyzja o cofnięciu zezwolenia ma charakter związany. Skoro stan faktyczny sprawy potwierdził naruszenia w warunkach wykonywania zezwolenia za zbieranie odpadów oraz po wystosowaniu wezwania w trybie art. 47 ust. 1 ustawy, ustalenia organów potwierdziły, że naruszenia te nie zostały prawidłowo usunięte, to organ administracji nie miał innej możliwości, jak cofnąć bez odszkodowania udzielne zezwolenie na zbieranie odpadów Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. AA