II SA/Łd 639/23

Dnia 11 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska – Grzymkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2023 roku sprawy ze skargi I. G. i K. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 9 czerwca 2010 roku nr LV/435/2010 w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta Rzgowa w rejonie ulicy Tuszyńskiej i ulicy Literackiej ze zmianą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Rzgów zatwierdzoną Uchwałą NR XVII/102/2007 Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 27 grudnia 2007 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżących I. G. i K. G. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 1 czerwca 2023 roku, pod pozycją [...]. ał

II SA/Łd 639/23 U Z A S A D N I E N I E I. G. i K. G., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie racy prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta R. w rejonie ulicy [...] i ulicy [...] ze zmianą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzoną Uchwałą NR XVII/102/2007 Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 27 grudnia 2007 r. Skarżący podnieśli zarzuty naruszenia art. 14 ust. 5, art. 15 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2022, poz. 503), poprzez podjęcie przez Radę Miejską w Rzgowie uchwały w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta R. w rejonie ulicy [...] i ulicy [...] ze zmianą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzoną Uchwałą NR XVII/102/2007 Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 27 grudnia 2007 r., niezgodnie z faktycznym przeznaczeniem wskazanego obszaru we wskazanym studium, co skutkowało istotnym naruszeniem procedury planistycznej. Wskazując na powyższe uchybienie, skarżący, w myśl art. 147 § 1 p.p.s.a. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Rady Gminy Rzgów. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że w ślad za obowiązującym od 2007 r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. ich nieruchomość jest położona na obszarze 5MU rozumianym jako obszar mieszkaniowo-usługowy (funkcja podstawowa na całym obszarze). Zgodnie natomiast z uchwalonym dnia 9 czerwca 2010 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części miasta R. rejon ulicy [...] i ulicy [...] nieruchomość została przeznaczona w sposób następujący: 1MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (30%), 2MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinne j (28%), 1U - tereny zabudowy usługowej (24%), 3KDP - tereny ciągów pieszo-jezdnych(8%), 2KDP - tereny ciągów pieszo-jezdnych(6%), 2KDD - tereny drogi klasy "D" - dojazdowych(3%), 1KDL - tereny drogi klasy "L" – lokalnej (1%). Wyżej wskazana sprzeczność pomiędzy ustaleniami projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a treścią studium nie została przez Radę Miejską w Rzgowie stwierdzona poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały. W konsekwencji doszło do naruszenia procedury planistycznej, poprzez wydanie w jej toku uchwały niezgodnej z rzeczywistością i odbiegająca od faktycznego stanu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że uchwalony uchwałą Rady Miejskiej z dnia 9 czerwca 2010 roku miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części miasta R. rejon ulicy [...] i ulicy [...] jest zgodny ze Studium uwarunkowań i rozwoju gminy przyjętego uchwałą Rady Miejskiej numer XVII/102/2007 z dnia 27 grudnia 2010 roku Wszystkie zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione oraz nieudowodnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przedmiotem skargi stała się uchwała Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta R. w rejonie ulicy [...] i ulicy [...] ze zmianą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. zatwierdzoną Uchwałą NR XVII/102/2007 Rady Miejskiej w Rzgowie z dnia 27 grudnia 2007 r. Jako podstawę prawną powyższej uchwały organ wskazał przepisy art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 14 ust. 8 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z treści art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium (...). Nie ulega zatem wątpliwości, że stwierdzenie zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium jest elementem procedury planistycznej towarzyszącej uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślenia jednak wymaga, że z treści art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika forma, w jakiej rada gminy powinna stwierdzić ową zgodność projektu planu miejscowego ze studium. Stwierdzenie zgodności jest warunkiem uchwalenia planu, ale ustawodawca nie wymaga dla tej czynności formy odrębnej uchwały. Stwierdzenie zgodności projektu planu miejscowego ze studium może być bowiem wyrażone w treści planu bądź może stanowić załącznik do uchwały w sprawie przyjęcia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla oceny dopuszczalności zaskarżenia przedmiotowej uchwały istotnym jest natomiast fakt, że kwestia rzeczywistej zgodności projektu planu miejscowego ze studium, może nastąpić wyłącznie dopiero na etapie kontroli legalności uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje bowiem samodzielnej sankcji nieważności dla czynności podejmowanych w toku procedury planistycznej towarzyszących uchwaleniu planu, wymienionych w art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. dla stwierdzenia zgodności projektu planu ze studium, rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Żadna z tych czynności samoistnie nie kształtuje zresztą uprawnień czy obowiązków właścicieli nieruchomości. Dopiero treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez określenie sposobu zagospodarowania terenu wpływa bezpośrednio, realnie i konkretnie na prawa właścicieli nieruchomości położonych na obszarze ustaleń planu. Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że "nawet, jeśli rada stwierdzi w uchwale taką zgodność, to i tak kwestia zgodności planu miejscowego z ustaleniami studium podlega ocenie sądu administracyjnego w razie zaskarżenia uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego" (wyr. NSA z dnia 31 maja 2010 r., II OSK 575/10). Reasumując, skoro formalne stwierdzenie zgodności projektu planu ze studium jako mieszczące się pod pojęciem trybu uchwalenia planu oraz merytoryczna zgodność treści planu z ustaleniami studium, mieszcząca się w pojęciu zasad sporządzania planu, podlegają kontroli sądowej na etapie rozpatrywania skargi na uchwałę zatwierdzającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, należy stwierdzić, że uchwała w sprawie stwierdzenia zgodności projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium nie może być przedmiotem odrębnej skargi, co czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy, jak w pkt 2. lp