II SA/Łd 540/25

Dnia 26 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. L. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025 roku znak sprawy: 010070/680/3296992/2024, postępowanie: 464154521 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. ał

Pismem z dnia 19 czerwca 2025 r. Y. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025 r. znak sprawy: 010070/680/3296992/2024, postępowanie: 464154521, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 maja 2024 r. uchylającej przyznane prawo do świadczenia wychowawczego na okres świadczeniowy od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. na dziecko A. L. (w kwocie 800 zł miesięcznie). Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 28 sierpnia 2025 r. skarżąca została wezwana o udzielenie informacji, czy wobec wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji z dnia 18 lipca 2025 r. znak sprawy: 010070/680/3296992/2024 postępowanie: 464154521 uchylającej decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 maja 2024 r. i przyznającej skarżącej świadczenie wychowawcze na dziecko A. L. w kwocie 800 zł miesięcznie od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r., podtrzymuje swoją skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 czerwca 2025 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 maja 2024 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarżąca podtrzymuje wniesioną skargę. Powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 8 września 2025 r., jednak wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie sądu sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem zaistniała okoliczność, która stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia., Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 495.). Przy czym powyższy przepis za przesłankę umorzenia postępowania uznaje bezprzedmiotowość postępowania, a nie bezprzedmiotowość sprawy, która w sensie materialnym nadal istnieje. W judykaturze sądowoadministracyjnej ugruntował się pogląd, wedle którego zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w trakcie jego trwania wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (zob. wyroki NSA: z 22 lipca 2014 r. sygn. II OSK 378/13; z 21 lutego 2017 r. sygn. II OSK 2798/15, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu postanowienie organu odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wyeliminowanej z obrotu wymyka się spod kontroli sądowej, albowiem jego los dzielony jest decyzją, która w obrocie prawnym już nie występuje. Jak wynika z akt sprawy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 maja 2024 r. uchylająca prawo skarżącej do świadczenia wychowawczego w kwocie 800 zł miesięcznie na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. na dziecko A. L. (od której skarżąca wniosła odwołanie), została uchylona decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2025 r., którą jednocześnie organ przyznał skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego w kwocie 800 zł miesięcznie na okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. na dziecko A. L. Jak wynika z treści pisma organu administracji z dnia 8 września 2025 r. nie odnotowano wpływu skargi na decyzję z dnia 18 lipca 2024 r., a ponadto wypłaty świadczenia za okres od 1 czerwca 2024 r. do 31 maja 2025 r. dokonano w dniu 24 lipca 2025 r. Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 28 maja 2024 r. wyeliminowanej następnie z obrotu prawnego, to uznać należy, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Przyczyna uniemożliwiająca prowadzenie postępowania przed sądem zaistniała w toku postępowania sądowoadministracyjnego (po wniesieniu skargi do sądu wojewódzkiego z dnia 19 czerwca 2025 r.). Powyższe z woli ustawodawcy zobowiązuje sąd rozpoznający niniejszą sprawę do umorzenia postępowania. Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.tp.