II SA/Łd 453/26

Dnia 2 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 2 września 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E.J. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 12 maja 2026 roku nr SKO.4140.10.26 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 sierpnia 2026 roku, sygn. akt II SA/Łd 453/26, w ten sposób, że w miejsce rozstrzygnięcia "oddala skargę" wpisać "oddala sprzeciw". A.K.

Wyrokiem z 20 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 453/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił sprzeciw E.J. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 12 maja 2026 r., nr SKO.4140.10.26, w przedmiocie zasiłku celowego. W rozstrzygnięciu ww. wyroku omyłkowo wpisano jednak "oddala skargę" zamiast "oddala sprzeciw". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie doszło do popełnienia oczywistej omyłki pisarskiej w rozstrzygnięciu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 sierpnia 2026 r. podczas jego redagowania. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania sądu był sprzeciw, a nie skarga. W związku z tym zaistniała konieczność sprostowania z urzędu wyroku w powyższym zakresie. Dostrzeżone błędy wystąpiły bowiem wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie ma żadnego wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. A.K.