II SA/Łd 409/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lipca 2026 r. sygn. akt II SA/Łd 409/26 w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 20 marca 2026 r. znak: KO.462.29.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzew postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 9 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 20 marca 2026 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzew. Pismem z 27 lipca 2026 r. skarżący wniósł do Sądu zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 30 lipca 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 3 i 11 sierpnia 2026 r., nie została odebrana. W związku z powyższym przesyłka została zwrócona do Sądu, który zarządzeniem z 25 sierpnia 2026 r. uznał powyższą korespondencję za doręczoną 17 sierpnia 2026 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. W tych okolicznościach 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął 24 sierpnia 2026 r. W powyższym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Ponadto według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie wniesione w niniejszej sprawie nie czyniło zadość powyższym wymaganiom, wobec czego skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia nie zostało odebrane przez skarżącego pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 3 i 11 sierpnia 2026 r., w związku z czym zarządzeniem z 25 sierpnia 2026 r. korespondencja została uznana za doręczoną 17 sierpnia 2026 r. w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, tj. czternastu dni złożenia pisma w placówce pocztowej w razie niemożności jego doręczenia. Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował zatem 24 sierpnia 2026 r. (w poniedziałek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, co z kolei uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu. Jednocześnie nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym należało uznać, że powyższe zażalenie jako dotknięte brakiem fiskalnym nie zostało skutecznie wniesione i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 i art. 178 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu. ds