II SA/Łd 391/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. J. i A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 14 marca 2022 r. nr KO.4111.40.2022 w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Skierniewickiego z dnia 13 stycznia 2022 r., nr PCPR.644.10.5.2021; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach solidarnie na rzecz skarżących M. J. i A. J. kwotę 514 (pięćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących M.J. i A.J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 14 kwietnia 2022 r., pod poz. 1469. dc

Decyzją z 14 marca 2022 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: "K.p.a.", oraz art. 194 ust. 2 i 3 w związku z art. 193 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2022 r. poz. 447), dalej: "u.w.r.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach utrzymało w mocy decyzję Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w S. odmawiającą M. J. i A. J., dalej także "Stronom", odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt córki A.J. w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] r., sygn. akt [...] małoletnia A. J., ur. [...] r., c. A. i M. J., została umieszczona w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej "[...]" w S. Postanowienie to zostało zmienione postanowieniem Sądu z [...] r., sygn. akt [...] w zakresie miejsca umieszczenia małoletniej, która została umieszczona w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej w S. Zawiadomieniem z 10 września 2020 r. Starosta Skierniewicki poinformował M.J. i A. J.(biologicznych rodziców małoletniej A.J.) o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczej. W dniu 28 września 2020 r. Strony złożyły oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że prowadzą oboje wspólne gospodarstwo domowe. Poza A. J. umieszczoną w placówce opiekuńczo-wychowawczej, wychowują dodatkowo trójkę dzieci, z czego dwoje małoletnich. Uzyskiwany przez nich dochód pochodzi z prowadzonego wspólnie gospodarstwa rolnego o powierzchni przeliczeniowej 61 ha. Odnosząc się do swojej sytuacji zdrowotnej Strony wskazały, że są zdrowe. W piśmie z 5 października 2020 r. Strony podniosły, iż ze względu na ich aktualną sytuację materialną i rodzinną nie są w stanie ponosić kosztów utrzymania wynikających z pobytu ich córki w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Wskazali, że prowadzone przez nich gospodarstwo rolne jest ukierunkowane na hodowlę trzody chlewnej, która z uwagi na ASF w ostatnim czasie przynosi straty. Uprawiana w ramach gospodarstwa rolnego produkcja roślinna jest przeznaczana w całości na potrzeby własne, to jest na paszę dla trzody chlewnej. Wyjaśnili, że poza kosztami utrzymania rodziny, kształtującymi się w łącznej kwocie około 4000 zł miesięcznie oraz kosztami prowadzenia gospodarstwa rolnego w wysokości około 43000 zł w skali roku, spłacają zaciągnięte kredyty inwestycyjne opiewające na kwotę przekraczającą znacznie 100000 zł. Decyzją z 26 października 2020 r. wydaną na podstawie art. 193 ust. 1, ust. 1a, ust. 2, ust. 6, art. 194 ust. 3 u.w.r., art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.), dalej zwanej: u.p.s., oraz Uchwały Rady Powiatu Skierniewice z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...] w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz.U. Woj. [...] z 2012 r. poz. [...]) Starosta Skierniewicki ustalił M. i A. J. opłatę za pobyt dziecka A.J. w instytucjonalnej pieczy zastępczej za okresy: od 24 sierpnia 2020 r. do 7 września 2020 r. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej "[...]" w S., w kwocie 2142, 38 zł, od 7 września 2020 r. do 30 września 2020 r. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej Nr [...] w S., w kwocie 3510,81 zł, od 1 października 2020 r. do dnia faktycznego pobytu dziecka w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej Nr [...] w S., w kwocie 4388,51 zł miesięcznie. Powyższe rozstrzygnięcie, podobnie jak utrzymująca je w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 17 grudnia 2020 r. zostały jednak uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 127/21. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd uznał, że gdy prawodawca wskazuje na przesłanki odstąpienia od ustalenia opłaty, zbadanie tych przesłanek w określonym stanie faktycznym musi nastąpić przed ustalaniem opłaty, zwłaszcza że z treści art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 821 z późn. zm.) dalej zwana: u.w.r. wynika, iż odstąpienie od ustalenia opłaty może nastąpić również z urzędu, decyzja ustalająca wysokość opłaty stanowi rozstrzygnięcie odrębnej sprawy administracyjnej w stosunku do sprawy dotyczącej odstąpienia od ustalenia opłaty. Sąd wskazał, że pismo procesowe stron z 5 października 2020 r. stanowiło de facto wniosek skarżących o odstąpienie od ustalenia opłaty, co potwierdza zarówno argumentacja i zarzuty podnoszone w toku dalszego postępowania przez pełnomocnika skarżących, jak również treść uzasadnień wydanych w sprawie decyzji organów obu instancji, z których wynika, że w ramach prowadzonego postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka skarżących w pieczy zastępczej, dokonano także oceny możliwości odstąpienia od ustalenia tej opłaty, w oparciu o przesłanki wymienione w § 2 ust. 2 pkt 1-4 Uchwały. W takiej zaś sytuacji organy w pierwszej kolejności winny wszcząć i przeprowadzić postępowanie administracyjne w sprawie wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt córki w placówce opiekuńczo-wychowawczej, które winno zostać zakończone wydaniem ostatecznej decyzji, na podstawie art. 194 ust. 3 u.w.r. Dopiero po wydaniu takiej decyzji, w przypadku uznania braku podstaw do udzielenia skarżącym wnioskowanej ulgi, organy były władne do przeprowadzenia postępowania w przedmiocie ustalenia opłaty w drodze decyzji na podstawie art. 194 ust. 1 u.w.r. Zdaniem Sądu, wyjaśnienia wymagały również rozbieżne stanowiska organów obu instancji, co do zastosowanych pomniejszeń dochodu skarżących uzyskiwanych z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz zastosowanego kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.s. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynikało bowiem, że uzyskiwany dochód skarżących został pomniejszony o odprowadzane składki na ubezpieczenia społeczne rolników i wyliczoną miesięczną kwotę podatku rolnego, natomiast organ odwoławczy pomniejszając dochód skarżących uwzględnił jedynie regulowane przez skarżących składki na ubezpieczenie społeczne rolników, nie odnosząc się jednocześnie w żaden sposób, co do zasadności stanowiska organu I instancji w tym zakresie. Ponadto z uzasadnień decyzji obu instancji wynikało, że każdy z organów przyjął inną kwotę kryterium dochodowego. Organ I instancji wskazał na kwotę 528 zł na osobę, natomiast organ odwoławczy przyjął wartość 634 zł. Powyższe rozbieżności miały zdaniem Sądu rozpoznającego tę sprawę niewątpliwie wpływ na ustalony dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie skarżących. Uchylając zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organów Sąd podkreślił, że rozpoznając sprawę ponownie organy będą zobowiązane do uwzględnienia stanowiska Sądu wyrażonego w uzasadnieniu tego wyroku. Biorąc pod uwagę powyższy wyrok, postanowieniem z 20 grudnia 2021 r. organ I instancji zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiocie ustalenia M. i A. J. opłaty za pobyt ich córki w instytucjonalnej pieczy zastępczej do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie odstąpienia od ustalenia tej opłaty i pismem z tego samego dnia zawiadomił Strony o wszczęciu odrębnego postępowania w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty. Decyzją z 13 stycznia 2022 r. wydaną w oparciu o art. 194 ust. 2 i 3 w związku z art. 193 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. u.w.r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 821 ze zm.) w związku z treścią Uchwały Nr [...] Rady Powiatu w Skierniewicach z dnia 31 stycznia 2012 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz.Urz.Woj.Łódzkiego z 2012 r., poz. 954), dalej w skrócie: "Uchwały", Starosta Skierniewicki odmówił odstąpienia od ustalenia M. i A. J. opłaty za pobyt dziecka A. J. w instytucjonalnej pieczy zastępczej, tj. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej "[...]" w S. oraz Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej w S. w okresie od 24.08.2020 r. do 21.05.2021 r. Rozpatrując sytuację majątkową Stron w kontekście przesłanek wskazanych w § 2 Uchwały organ wskazał na wstępie, że w świetle ustalonego stanu faktycznego odstąpienie od ustalenia opłaty można wyłącznie odnieść do § 2 ust. 2 pkt 1 i 2 Uchwały, gdyż Państwo J. nie spełniają przesłanek określonych w pkt 3 i 4 Uchwały Rady Powiatu w Skierniewicach, tzn. nie są zobowiązani na mocy orzeczenia sądu do uiszczania alimentów na rzecz swojej córki A. J., ani też nie są niepełnoletnimi rodzicami. Uwzględniając powyższe i rozpatrując przesłanki wskazane w pkt 1 i 2 Uchwały, organ I instancji stwierdził, że w okresie pobytu dziecka w placówce od 24.08.2020 r. do 21.05.2021 r. dochód rodziny w przeliczeniu na osobę był wyższy zarówno od 250%, jak i od 300% obowiązującego kryterium dochodowego, co na podstawie § 2 ust. 2 pkt 1 i 2 Uchwały stanowi podstawę odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty. Przedstawiając sposób obliczenia dochodu rodziny na osobę, organ I instancji wskazał, że źródłem utrzymania rodziny jest gospodarstwo rolne o pow. 61,09 ha przeliczeniowych, co w świetle art. 8 ust. 9 u.p.s. stanowi dochód w wysokości 18815,72 zł. Organ wyjaśnił, że do ustalenia dochodu przyjął przelicznik z daty pobytu dziecka w placówce, tj. w kwocie 308 zł za 1 ha przeliczeniowego a nie obowiązujący od 01.01.2022 r. przelicznik w kwocie 345 zł za 1 ha przeliczeniowego, który to dochód aktualnie wynosiłby 21076,05 zł. Organ wskazał, że ustalony w ten sposób dochód ulega pomniejszeniu o składki na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne. Strony opłacają składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, które wynoszą 6000 zł, co daje 500 zł miesięcznie. Po odliczeniu składek KRUS łączny dochód wyniósł 18858,22 zł miesięcznie, co stanowi 3771,64 zł, na osobę w rodzinie (5 osób w rodzinie w okresie od 24 sierpnia 2020 r. do 21 maja 2021 r.). Biorąc pod uwagę, że w badanym okresie kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosiło 528 zł, 250 % tego kryterium wynosiło 1320 zł, zaś 300% tego kryterium wynosiło 1584 zł organ uznał, że w badanym okresie kryterium rodzina Stron przekraczała progi kryteriów dochodowych określone w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2 Uchwały. Organ wskazał, że Strony płaciły także podatek rolny w kwocie 6510 zł, co stanowi 542,50 zł miesięcznie, jednakże podatek ten nie podlega odliczeniu, zgodnie z treścią art. 8 ust. 3 u.p.s. Rodzina posiadała także uprawnienia do dwóch świadczeń wychowawczych w kwocie po 500 zł miesięcznie każde, ale kwoty nie zostały uwzględnione, gdyż zgodnie z definicją dochodu w u.p.s. świadczenia te nie są wliczane do dochodu. Dodatkowo organ rozważał fakt, iż od dnia 21 maja 2021 r. w składzie rodziny Stron pozostawała A.J. a uwzględnienie tego faktu i przeliczenie dochodu rodziny na 6 osób dawało dochód w wysokości 3143,04 na osobę w rodzinie i w dalszym ciągu przekraczało 250% i 300% kryterium dochodowego wskazanego w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2 Uchwały. Organ I instancji wyjaśnił, że wszelkie inne okoliczności związane z kosztami ponoszonymi na utrzymanie gospodarstwa rolnego i zaciągnięte na ten cel kredyty i bieżące wydatki związane z utrzymaniem rodziny nie podlegają odliczeniu od dochodu rodziny, gdyż nie zostały wskazane w art. 8 ust. 4 u.p.s. który tworzy katalog zamknięty. Po rozpoznaniu odwołania Stron od powyższej decyzji, opisaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu, odnosząc się do wydanego w tej sprawie uprzednio wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. akt II SA/Łd 127/21 organ odwoławczy wskazał, że ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wskazujące na rozdzielenie postępowania w sprawie ustalenia opłaty od postępowania w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie. W toku postępowania organ pierwszej instancji uzyskał od pełnomocnika stron informację, że sytuacja dochodowa, rodzinna, zdrowotna i materialna Państwa J. nie uległa zmianie od czasu ostatnio ustalonej, co stanowiło podstawę do rozpatrzenia sprawy w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w organie, a w szczególności złożone przez Stronę dokumenty potwierdzające powierzchnię gospodarstwa rolnego, oświadczenie o sytuacji rodzinnej i majątkowej z 28 września 2020 r. i pisma z 5 października 2020 r. oraz 10 maja 2021 r., których aktualność została dodatkowo potwierdzona pismem z 10 stycznia 2022 r. Przechodząc do ustalenia sposobu obliczania kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do § 1 pkt 1 i 2 Uchwały, ilekroć w Uchwale jest mowa o dochodzie i kryterium dochodowym w rodzinie rozumie się przez to dochód i kryterium dochodowe w rozumieniu u.p.s. Powołując się na ogólną zasadę wyrażoną w art. 8 ust. 3 u.p.s., organ odwoławczy stwierdził, że za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, alternatywnie wszczęcia postępowania. Mając na uwadze, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte 27 grudnia 2021 r., pod uwagę należy wziąć dochód rodziny i kryteria dochodowe obowiązujące w listopadzie 2021 r., przy czym stosować je można wyłącznie do końca 2021 r., gdyż od 1 stycznia 2022 r. obowiązują nowe przepisy w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Jeżeli zaś w trakcie trwania postępowania zmianie uległy przepisy prawa, należy w opinii organu dokonać odpowiedniego zastosowania starych i nowych przepisów dotyczących kryteriów dochodowych, a więc ustalając sytuację dochodową rodziny za okres od 01.11.2021 do 31.12.2021 r. należy zastosować obowiązujące wtedy kryteria dochodowe, natomiast od 01.01.2022 r. należy uwzględnić wejście w życie nowych przepisów i zastosować podwyższone kryteria dochodowe. W okresie od 01.11.2021 r. do 31.12.2021 r., zgodnie z art. 8 ust. 9 u.p.s. w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1358) przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się miesięczny dochód w wysokości 308 zł. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi zatem 18.815,72 zł. Dochód ten należy pomniejszyć o składki na ubezpieczenie w KRUS w wysokości 621 zł miesięcznie, co ostatecznie stanowi dochód w wysokości 18.194,72 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wysokość składki na ubezpieczenie w KRUS została zaktualizowana przez Stronę w toku postępowania odwoławczego i różni się od składki przyjętej przez organ pierwszej instancji w kwocie 500 zł miesięcznie. Kryterium dochodowe, stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w przypadku osoby w rodzinie wynosi 528 zł miesięcznie. Organ odwoławczy uznał zatem, że miesięczny faktyczny dochód rodziny w przeliczaniu na osobę wynosi 3032,45 zł (18194,72 zł; 6 osób) i przekracza ustawowe kryterium dochodowe o ponad 500% . Z kolei w okresie od 1 stycznia 2022 r., zgodnie z art. 8 ust. 9 u.p.s. w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1296) przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 345 zł. Łączny miesięczny dochód rodziny wynosi 21.076,05 zł. Dochód ten należy pomniejszyć o składki na ubezpieczenie w KRUS w wysokości 621 zł miesięcznie, co ostatecznie daje dochód w wysokości 20.455,05 zł. Kryterium dochodowe, stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w przypadku osoby w rodzinie wynosi 600 zł miesięcznie. Miesięczny faktyczny dochód rodziny w przeliczaniu na osobę wynosi 3409,17 zł (20455,05 zł: 6 osób), a zatem również przekracza ustawowe kryterium dochodowe o ponad 500% . Organ wskazał na poglądy orzecznictwa sądowego, gdzie podkreśla się, że zawarta w art. 8 ust. 9 u.p.s. regulacja dotycząca sposobu obliczania dochodu z gospodarstwa rolnego ma dla organów charakter bezwzględnie wiążący. Oznacza to, że określny w ten sposób dochód ma charakter ryczałtowy i jest ustalany niezależnie od tego jakie dochody faktycznie przynosi gospodarstwo rolne. Nie ma podstaw by przyjmować, że zastosowanie tej regulacji może być uzależnione od dodatkowych okoliczności, w tym np. związanych z ponoszonymi na to gospodarstwo nakładami, kredytami bądź sytuacją osobistą właścicieli. Organ zastrzegł, że z pozostałej dokumentacji nie wynika, aby w rodzinie występowały inne szczególne okoliczności uzasadniające niemożność ponoszenia opłaty za pobyt córki w pieczy zastępczej. Z oświadczenia Stron z 28 września 2020 r. wynika, że są osobami zdrowymi, obydwoje pracują we własnym gospodarstwie rolnym i utrzymują się z tego źródła dochodu. W piśmie z 5 października 2020 r. skierowanym do PCPR w Skierniewicach M. J., powołując się na trudną sytuację materialną rodziny wskazała, że gospodarstwo rolne ukierunkowane jest hodowle trzody chlewnej, która w ostatnim czasie jest na minusie, prowadzona produkcja roślinna zboża jest przeznaczona w całości na paszę, spłacają zaciągnięte kredyty inwestycyjne i ponoszą koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa, tj. ubezpieczenie budynków, pojazdów rolniczych i upraw, zakupem środków produkcji rolnej, koncentratów dla trzody, bieżących napraw budynków, maszyn rolniczych, pojazdów i utrzymują małoletnie dzieci, na co składają się koszty wyżywienia, ubrań, leków, lekarzy, korepetycji, rehabilitacji. Cały dochód z gospodarstwa rolnego przeznaczany jest na utrzymanie rodziny i prowadzenie gospodarstwa, co skutkuje brakiem możliwości ponoszenia opłaty. W ocenie Kolegium przedstawione w uzasadnieniu okoliczności faktyczne i prawne składające się na sytuację rodziców dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej w okresie od 24.08.2020 r. do 21.05.2021 r. wskazują na brak podstaw do odstąpienia od ustalenia opłaty. Sytuacja dochodowa rodziny nie mieści się w warunkach określonych w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2 Uchwały. Nie występują również inne okoliczności wymienione w § 2 ust. 3 i 4 Uchwały. Katalog przesłanek stanowiący podstawę odstąpienia od ustalenia opłaty zawarty w Uchwale ma charakter zamknięty. Ustalenie przez Radę Powiatu wskazanych przesłanek odstąpienia od ustalenia opłaty znajduje swoje źródło w art. 194 ust. 2 u.w.r. Zdaniem organu odwoławczego, jeśli ustawodawca nie uregulował tej kwestii wprost w ustawie a przekazał ją do uregulowania samorządowi, to nie można domniemywać istnienia dodatkowych warunków, które mogłyby stanowić podstawę odstąpienia od ustalenia opłaty. W szczególności nie mogą to być okoliczności związane ze sposobem prowadzenia gospodarstwa rolnego, w tym spłacanie kredytów rolnych, które w ocenie stron powodują obniżenie ustalonego zgodnie z art. 8 ust. 9 u.p.s. dochodu z tytułu gospodarstwa rolnego. Zaciągnięcie kredytów na produkcję trzody chlewnej jest indywidualną decyzją producenta rolnego i tego rodzaju zobowiązania nie mogą, zdaniem organu, wyprzedzać zobowiązań z tytułu opłat za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Organ podkreślił, że poza wymienionymi okolicznościami w rodzinie nie występują inne okoliczności znamionujące trudną sytuację, jak długotrwała choroba, niepełnosprawność, znaczne straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych, które stanowiłyby trwałą przeszkodę do ponoszenia odpłatności. Rodzina Państwa J. ponosi standardowe wydatki jak każda przeciętna rodzina, nie występują w niej choroby długotrwale uniemożliwiające funkcjonowanie lub skutkujące nadmiernymi wydatkami. Zatem sytuacja dochodowa rodziców dziecka w aspekcie uwarunkowań zawartych w Uchwale nie przemawia za zastosowaniem wobec rodziców dziecka ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt córki w pieczy zastępczej. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, pełnomocnik M. J. i A. J. zarzucił wydanej decyzji naruszenie: 1. art. 8 ust. 3, 8 i 9 u.p.s., poprzez jego niezastosowanie i nie wzięcie pod uwagę rzeczywistej sytuacji materialnej skarżących, która jest ciężka z uwagi na okoliczność posiadania przez nich licznych kredytów niezbędnych do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa rolnego, a w konsekwencji tego błędne ustalenie kwoty jaka przypada na jedną osobę w rodzinie; 2. art. 193 ust. 1 pkt. 2 u.w.r., poprzez uznanie, iż skarżący są obowiązani ponosić miesięczny koszt pobytu córki w pieczy zastępczej, gdy z materiału dowodowego, tj. umów kredytów wynika, iż nie są w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla siebie i rodziny; 3. art. 194 ust. 1a u.w.r., poprzez uznanie, iż nie zaistniały żadne okoliczności uzasadniające zmianę decyzji podczas, gdy okoliczności takie występowały, a skarżący wskazali, że nie są w stanie ponieść kosztów pobytu córki w pieczy zastępczej ze względu na ich trudną sytuację materialną, która wynika z zaciągniętych licznych kredytów, służących do utrzymania prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa rolnego; 4. § 2 pkt 2 Uchwały, poprzez jej niezastosowanie w stosunku do skarżących i niezastosowanie ulgi w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt córki A.J. w pieczy zastępczej, podczas gdy dochód na jednego członka tej rodziny jest w rzeczywistości poniżej 250 % kryterium dochodowego, a sytuacja materialna skarżących uzasadnia zastosowanie w stosunku do nich ulgi; 5. § 6 ust. 2 Uchwały, poprzez pominięcie wywiadu środowiskowego oraz przedstawionych przez skarżących dokumentów, przedstawiających ilość posiadanych przez nich kredytów i kosztów stałych, jakie ponoszą w związku z prowadzonym przez nich gospodarstwem rolnym; 6. art. 138 §1 pkt 1 K.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji; 7. art. 7 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego a w szczególności pominięcie przez organ II instancji dokumentów i zaświadczeń z banków przedstawiających sytuację materialną skarżących; 8. art. 77 K.p.a., poprzez brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, pominięcie dokumentów i zaświadczeń z banków, przedstawiających sytuację materialną skarżących; 9. art. 80 K.p.a., poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny czy udowodniono okoliczność, iż skarżący są rzeczywiście w stanie ponosić koszty przebywania córki w pieczy zastępczej. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że sytuacja materialna skarżących jest zupełnie inna niż przedstawia ją organ. Ciążą na nich liczne kredyty i zobowiązania, które pomniejszają znacząco ich dochód na członka rodziny. Organy nie wzięły pod uwagę, że rata ich kredytu wynosi 9577,66 zł miesięcznie oraz innych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego (podatek rolny, paliwo do pojazdów rolniczych, zakup środków do produkcji rolnej, bieżące naprawy budynków, maszyn rolniczych, pojazdów), co przesądza o tym, że cały przychód z produkcji rolnej przeznaczany jest na utrzymanie rodziny i prowadzone gospodarstwo rolne. Pełnomocnik dodał, że skarżący nie posiadają żadnych oszczędności. Nadto pełnomocnik podniósł, że organy nie dokonały wyczerpującej i wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Końcowo pełnomocnik wskazał, że w związku z trudną sytuacją materialną w jakiej się znajdują skarżący, zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji w całości, gdyż zobowiązanie ich do ponoszenia kosztów pobytu córki w pieczy zastępczej pociągnęłoby negatywne skutki w zakresie prawidłowego funkcjonowania rodziny. Wobec podniesionych zarzutów pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, rozważenie przez Sąd uchylenia postanowienia organu I instancji i zwrot kosztów postępowania W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a. Zgodnie z treścią powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie obie strony postępowania wnosiły o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji (postanowienia) następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit.a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Natomiast zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotową skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy. Powyższe skutkowało koniecznością jej wyeliminowania z obrotu prawnego, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Stosownie do art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże ich w sprawie. Orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Tym samym zarówno organy, jak i sąd administracyjny ponownie rozpoznając sprawę, są związane oceną prawną dokonaną wcześniej przez sąd w tej sprawie. Znaczy to, że nie mogą one formułować oceny sprzecznej z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązane są do podporządkowania mu się w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., II OSK 2531/19, Lex nr 3353283; z dnia 11 maja 2022 r., III FSK 1062/21, Lex nr 3354116; z dnia 8 kwietnia 2022 r., I OSK 14/21, Lex nr 3346481; wyrok WSA w Gdańsku, I SA/Gd 135/21, Lex nr 3340651). W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 25 maja 2021 r. (II SA/Łd 127/21) wskazał, iż decyzją Starosty Skierniewickiego z 26 października 2020 r., utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 17 grudnia 2020 r., organy rozstrzygnęły zarówno kwestię ustalenia opłaty za pobyt małoletniej córki w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, jak również w przedmiocie odstąpienia od tej opłaty. Przedmiotem kontroli Sądu była zatem decyzja dotycząca również kwestii odstąpienia od ustalenia opłaty. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w przywołanym powyżej wyroku wiążą zatem organy zarówno w sprawie o ustalenie opłaty jak i w sprawie o odstąpienie od jej ustalenia. W związku z powyższym należy podkreślić, że w kontrolowanej sprawie organy nie uwzględniły, iż datą złożenia przez skarżących wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty jest 5 października 2020 r. Jest to dzień złożenia pisma procesowego, w którym skarżący podnieśli, że z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponosić kosztów opłaty za pobyt córki w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Powyższa ocena prawna została wyrażona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w przywołanym powyżej wyroku z dnia 25 maja 2021 r. (II SA/Łd 127/21). Jest ona wiążąca zarówno dla organów obu instancji jak i dla Sądu w niniejszym postępowaniu. W tym miejscu warto wskazać, że Uchwała Rady Powiaty Skierniewice z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...] w §2 ust.2. pkt 1 i 2 przewiduje, że odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej może nastąpić przy wystąpieniu jednej z następujących sytuacji: 1) dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie, osób zobowiązanych do ponoszenia opłat nie przekracza 250% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie; 2) dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie, osób zobowiązanych do ponoszenia opłat przekracza 250% i nie przekracza 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, a osoby te ponoszą odpłatność za pobyt innych członków rodziny w jednostkach pomocy społecznej, innych instytucjach zapewniających całodobową opiekę, leczenie, rehabilitację, w pieczy zastępczej lub wystąpiła inna uzasadniona okoliczność, w szczególności długotrwała choroba, bezdomność, niepełnosprawność, znaczne straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub innych zdarzeń losowych. Natomiast zgodnie z §1 pkt 1 Uchwały ilekroć mowa o dochodzie – rozumie się dochód w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia w sprawie o odstąpienie od ustalenia opłaty była zatem wysokość dochodu w rozumieniu powyższych przepisów i tę okoliczność organ był zobowiązany ustalić. W myśl art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. Przepis ten określa zatem na podstawie danych z jakiego miesiąca organ winien ustalić dochód skarżących. Zważywszy, że skarżący złożyli wniosek w dniu 5 października 2020 r. organ winien ustalić sumę miesięcznych przychodów z września 2020 r. Ustalenie dochodów na podstawie przychodów z listopada 2021 r., jak to zrobiły organy w niniejszej sprawie, nie pozwala na rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o przepisy w §2 ust.2. pkt 1 i 2 ww. uchwały Rady Powiatu w Skierniewicach z dnia 31 stycznia 2012 r. Dopiero ustalenie dochodu rodziny z miesiąca września 2020 r. i prawidłowe przeliczenie tego dochodu na osobę w rodzinie pozwoli ustalić czy spełnione zostały przesłanki odstąpienia od naliczenia opłaty. W sytuacji, gdy źródłem dochodu jest gospodarstwo rolne, sposób ustalania wysokości dochodu określa art. 8 ust. 9 u.p.s. Zgodnie z tym przepisem należy przyjąć, że z 1 ha przeliczeniowego skarżący uzyskali w miesiącu wrześniu 2020 r. dochód miesięczny w wysokości określonej dla tego miesiąca. Prawidłowość ustalenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie w powiązaniu z datą złożenia wniosku jest elementem formalnym, który determinuje kolejne działania podejmowane przez organ (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 kwietnia 2021 r., II SA/Bk 208/21, Lex nr 3195366). Odnośnie pomniejszenia ustalonego przychodu rodziny o składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne sąd zauważa, że zarówno Starosta Skierniewicki jak i organ odwoławczy wskazują, że dochód rodziny ulega pomniejszeniu o należne składki. Organ drugiej instancji ustalił przy tym wyższą kwotę składek uzasadniając to w ten sposób, że wysokość składki na ubezpieczenie w KRUS została zaktualizowana przez strony w toku postępowania odwoławczego, wobec czego różni się od składki przyjętej przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie odnosi się do zasadności pomniejszenia dochodu ustalonego na listopad 2021 r. o składki w wysokości "zaktualizowanej". Należy w tym miejscu ponownie odwołać się do przepisu art. 8 ust. 9 u.p.s., zgodnie z którym dochód z gospodarstwa rolnego ustala się z 1 ha przeliczeniowego posiadanego gospodarstwa rolnego. Jest to dochód wyliczony ryczałtowo niezależnie od tego czy i w jaki sposób prowadzone jest gospodarstwo rolne i czy przynosi jakieś dochody. Ustalenie dochodu w formie ryczałtu wyklucza możliwość odliczenia od niego kosztów związanych z jego uzyskaniem w tym także opłacanej składki do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Te koszty uwzględnione są bowiem przy ustalaniu wysokości ryczałtu (por. wyroki WSA w Białymstoku z dnia 19 października 2017 r., II SA/Bk 579/17, Lex nr 2387244; WSA w Gdańsku z dnia 21 marca 2019 r., III SA/Gd 749/18, Lex nr 27771018). Odliczenie składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne przewiduje art. 8 ust. 3, który określa zasady ustalania dochodu w ten sposób, że przychód pomniejszony zostaje o kwoty wymienione w tym przepisie. Natomiast art. 8 ust. 9 dotyczy ryczałtowego ustalenia dochodu, co wskazuje, że w ryczałcie tym zawarte są już pomniejszenia. Zwrot "przyjmuje się" z art. 8 ust. 9 u.p.s. sprawia, że organ pozbawiony jest w oznaczonym zakresie swobodnej oceny dowodów, gdyż ma obowiązek przy ustalaniu stanu faktycznego przyjąć, iż z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w określonej wysokości. A zatem z brzmienia tego przepisu nie wynika obowiązek ustalania rzeczywistego dochodu gospodarstwa rolnego z 1 ha przeliczeniowego, lecz przeciwnie - właśnie ów przepis determinuje prawnie ustalenia faktyczne organu, od których to założeń organ odstąpić nie może. Analizowana norma ma charakter imperatywny i nie pozostawia luzów interpretacyjnych czy uznania po stronie organu (wyrok NSA z 9 lutego 2018 r., I OSK 2454/17, Lex nr 2561439). Sąd zauważa, że na konieczność wyjaśnienia co do zastosowanych pomniejszeń dochodu skarżących zwracał uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 25 maja 2021 r. Wyjaśnienia wymagają również stanowiska organów odnośnie liczby członków rodziny (pięć czy sześć osób), dla których ma zostać ustalony dochód w przeliczeniu na członka rodziny. Należy bowiem zważyć, że art. 6 pkt 14 u.p.s. stanowi, iż na gruncie tej ustawy pod pojęciem "rodzina" rozumie się osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Wspólne zamieszkiwanie jest przesłanką uznania osób zamieszkujących ze sobą, jeżeli równocześnie z tym zamieszkiwaniem występuje element wspólnego gospodarowania. Polega ono na dzieleniu lokalu mieszkalnego w sposób pozwalający stwierdzić, że koncentruje się w nim aktywność życiowa osoby zamieszkującej. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2022 r., I SA/Wa 2636/21, Lex nr 3351711). W kontekście niniejszej sprawy oznacza to konieczność ustalenia przez organ liczby osób pozostających w faktycznym związku oraz wspólnie zamieszkujących i gospodarujących ze skarżącymi, w miesiącu ustalania dochodu. Jeżeli w wyniku obliczenia dochodu na osobę w rodzinie skarżących organ ustali, że dochód ten przekracza 250% i nie przekracza 300% kryterium dochodowego, wówczas kolejnym elementem wymagającym wyjaśnienia w związku z brzmieniem § 2 ust.2.pkt 2 Uchwały Rady Powiatu w Skierniewicach, powinny być podnoszone w piśmie skarżących z 5 października 2020 r. znaczne straty materialne w wyniku zdarzenia losowego w postaci ASF. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 8 ust. 3, 8 i 9 u.p.s., art. 193 ust.1 pkt 2 oraz art. 194 ust. 1a ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej należy w pierwszej kolejności wskazać, że zarzuty te zostały sformułowane ze względu na sytuację faktyczną polegającej na tym, że skarżący obciążeni są obowiązkiem spłaty licznych kredytów niezbędnych do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa rolnego. Wysokość obciążeń z tego tytułu została wykazana składanymi przez skarżących dokumentami. Naruszenia powyższych przepisów skarżący upatrują w nieuwzględnieniu przez organ ich ciężkiej sytuacji materialnej wynikającej z obciążeń kredytowych. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie dochód rodziny skarżących ustalany jest na podstawie art. 8 ust.9. u.p.s. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że art. 8 ust. 3 u.p.s. zawiera zamkniętą listę wydatków, których wysokość pomniejsza dochód rodziny ustalany na gruncie tego przepisu. Wyliczenie zawarte w art. 8 ust. 3 nie jest wyliczeniem przykładowym, otwartym, które pozwalałoby organowi na pomniejszenie dochodu o kwoty inne niż wymienione w punktach od 1 do 3. Zatem nieuwzględnienie przez organy przy obliczaniu dochodu rodziny kwot wynikających z obowiązku spłaty i obsługi zaciągniętych kredytów, nie narusza art. 8 ust. 3 u.p.s. Za nieuzasadniony należy uznać także zarzut naruszenia art. 8 ust. 8 u.p.s. Przepis ten nie ma bowiem zastosowania w niniejszej sprawie. Dotyczy on wysokości dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w przypadku prowadzenia działalności na zasadach określonych w przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Skarżący uzyskują przychód z gospodarstwa rolnego o powierzchni 61.09 ha przeliczeniowych. Zasadnie zatem zastosował organ przepis art. 8 ust. 9 u.p.s., zgodnie z którym przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w określonej wysokości. Przepis ten zakłada fikcję prawną, według której przyjmuje się ryczałtowy dochód z gospodarstwa rolnego, do którego strona posiada tytuł prawny. Ryczałtowy sposób ustalania dochodu oznacza, że jest on ustalany niezależnie od faktycznych dochodów, jakie przynosi dane gospodarstwo. Bez znaczenia jest okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu oraz czy rzeczywiście przynosi ono dochody czy też ze względu na obciążenia kredytowe dochód ten jest niewielki lub generowana jest strata (por. wyroki: WSA w Bydgoszczy z dnia 26 października 202 r., II SA/Bd 1007/20, Lex nr 3319224; WSA w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2021 r., III SA/Gd 67/21, Lex nr 3191005; WSA w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2020 r., III SA/Kr 348/20, Lex nr 3055105; WSA w Gdańsku z dnia 12 marca 2020 r. III SA/Gd 828/19, Lex nr 2923260; WSA w Kielcach z dnia 17 grudnia 2019 r., II SA/Ke 808/19, Lex nr 2763719). Nieuzasadnione są również zarzuty naruszenia przepisów ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej. Według art. 193 ust.1. pkt. 2 za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Natomiast art. 194 ust. 1a stanowi, że jeżeli zmianie uległy okoliczności mające wpływ na wydanie decyzji administracyjnej dotyczącej opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1, w szczególności zmianie uległa wysokość przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81, albo średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym, starosta może bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną dotyczącą tej opłaty. Treść przywołanych przepisów jednoznacznie zatem wskazuje, że dotyczą one ustalania wysokości opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, co nie jest przedmiotem niniejszego postępowania w przedmiocie odstąpienia od ustalenia tej opłaty. Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji będą zobowiązane do uwzględnienia stanowiska Sądu wyrażonego w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. dc