II SA/Łd 293/17

Dnia 12 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną 13 marca 2017 roku, pod poz. [...]. B.A.

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z [...]r., nr [...], w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka. Postanowieniem z 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 2 kwietnia 2019 r. przedstawiciel skarżącej oświadczył, że cofa ww. skargę. Zarządzeniem Sędziego z 11 kwietnia 2019 r. potraktowano ww. pismo również jako wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." - sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania (art. 129 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd uznał, że oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi jest równoznaczne z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego, celem jego umorzenia. Nadto sąd stwierdził, że cofnięcie opisanej na wstępie skargi jest dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 129 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 postanowienia sąd orzekł na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 3 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. B.A.