II SA/Kr 989/23

Kraków, dnia 6 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2023 r. nr 476/2023 znak: WSE.7722.16.2023.MZEG w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

I. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2023 r. nr 476/2023 znak: WSE.7722.16.2023.MZEG w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postanowieniem tym organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie o nałożeniu na zobowiązanego grzywny w wysokości 50 000, 00 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 8 listopada 2022 r. Obowiązek ten należało wykonać do dnia 31 lipca 2023 r. W niniejszej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że wykonanie postanowienia spowoduje efekt, którego nie można będzie już cofnąć, a w związku z istotnymi oraz uzasadnionymi wątpliwościami dotyczącymi zgodności z prawem zaskarżonego aktu – ich zrealizowanie może wyrządzić stronie skarżącej istotną szkodę, a także implikować nieodwracalne następstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Tak więc uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie postanowienia, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako z urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK498/12, Lex nr 1145458). Ponadto zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po rozpoznaniu sprawy. W postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811) NSA stwierdził, że znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy to stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (Lex nr 564208) NSA wyjaśnił, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie, sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W ocenie Sądu wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącej spółki nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie przedstawiono bowiem okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca spółka nie podała żadnych konkretnych, informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Ponadto zaznaczyć należy, że postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania określonego obowiązku, nie jest z zasady rozstrzygnięciem, którego wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Postanowienie tego rodzaju dotyczy świadczenia pieniężnego, które z reguły jest odwracalne, a w przypadku zaskarżenia go do sądu administracyjnego i ewentualnego uwzględnienia takiej skargi, pozostaje możliwość domagania się jego zwrotu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 210/05). W rozpatrywanym wniosku o wstrzymanie brak jest jakichkolwiek odniesień, co do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie wykazano także, w jaki sposób obowiązek uiszczenia grzywny spowoduje dla strony trudne do odwrócenia skutki, bądź znaczną szkodę. Nie wskazano na żadne okoliczności i nie przedstawiono żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca spółka nie przedstawiła w szczególności swojej sytuacji finansowej ani majątkowej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.