Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Kr 976/26

Postanowienie WSA w Krakowie z 12 października 2026 r., II SA/Kr 976/26 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom

Wynik

odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
12 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2026 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026 r. znak: SKO.PW/4171/18/2026 w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego organu do załatwienia wniosku w sprawie zmiany stosunków wodnych postanawia: 1. przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, 2. odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

K. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026 r. znak: SKO.PW/4171/18/2026 w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego organu do załatwienia wniosku w sprawie zmiany stosunków wodnych. Pismem z dnia 31 lipca 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 24 sierpnia 2026 r. (k. 31). W dniu 11 września 2026 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając jednocześnie numer PESEL. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że niedotrzymanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie nastąpiło z jej winy. W dniu 19 sierpnia 2026 r. uległa bowiem poważnemu wypadkowi, w wyniku którego doznała złamania prawej ręki oraz urazu klatki piersiowej. Z powodu odniesionych obrażeń, silnego bólu, zagipsowania prawej kończyny nie była w stanie sporządzić, ani nadać na poczcie odpowiedzi na wezwanie Sądu. Dopiero w dniu 10 września 2026 r. przy pomocy osoby trzeciej była w stanie odpowiedzieć na to wezwanie. Do wniosku skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 19 sierpnia 2026 r., z którego wynika, że w dniu 19 sierpnia 2026 r. doznała złamania nadgarstka prawego oraz stłuczenia klatki piersiowej. Zalecono reżym domowy od 19 sierpnia 2026 r. do 11 września 2026 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe pod następującymi warunkami: 1) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 2) dokonała jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 3) uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy oraz 4) w wyniku uchybienia terminu powstały dla strony ujemne skutki procesowe. Wniosek w przedmiotowej sprawie został wniesiony w ustawowym terminie. Jednocześnie z wnioskiem dokonano czynności polegającej na uzupełnieniu braków formalnych skargi. Ponadto, strona skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uzupełninia braków formalnych skargi; przedłożyła bowiem zaświadczenie lekarskie z którego wynika, że w dniu 19 sierpnia 2026 r. doznała złamania nadgarstka prawego oraz stłuczenia klatki piersiowej. Skarżąca oświadczyła również, że jest osobą praworęczną i przywołane okoliczności uniemożliwiły jej podjęcie czynności procesowych w terminie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, Sąd w punkcie 1 sentencji orzekł o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Co się tyczy samej skargi, podlegała ona odrzuceniu, jako że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2026 r. o odmowie wyznaczenia organu do załatwienia wniosku skarżącej w sprawie zmiany stosunków wodnych, wydane na podstawie art. 24 § 3 i art. 26 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.). Zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a. bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności niewymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. Zgodnie zaś z art. 26 § 3 k.p.a. jeżeli wskutek wyłączenia pracowników organu administracji publicznej organ ten stał się niezdolny do załatwienia sprawy, stosuje się odpowiednio § 2. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie stanowi żadnego z postanowień, o jakich mowa w treści art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Po pierwsze, na postanowienie w przedmiocie odmowy wyznaczenia organu do załatwienia wniosku nie przysługuje zażalenie. Po drugie, postanowienie to nie kończy postępowania, a rozstrzyga – w ramach toczącego się postępowania – kwestię organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. Po trzecie, zaskarżone postanowienie – jako postanowienie dotyczące procesowej kwestii właściwości organu – nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Tym samym ustalenie właściwości organu, jeśli nie jest przedmiotem sporu kompetencyjnego, odbywa się w ramach postępowania administracyjnego i rozstrzyga w decyzji kończącej postępowanie. W konsekwencji weryfikacja właściwości organu rozpatrującego sprawę administracyjną będzie mogła nastąpić w ramach ewentualnego postępowania odwoławczego, czy sądowoadministracyjnego, w sytuacji wniesienia skargi na decyzję administracyjną kończącą postępowanie (por. postanowienie NSA z18 grudnia 2009 r., OSK 1900/09). W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 lipca 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny